De geheime email van Doris K. & Willem L.- aflevering 30

Overzicht van personages zoals tot dusverre uit de mail naar voren is gekomen

Doris & Willem:ex-studiegenoten. Studie onbekend.
Doris: werkzaam in de New Age sector
Willem: graficus, na omscholing.
Allard: Partner van Doris
Diederik: Kind van Doris, niet noodzakelijkerwijs van Allard. Leeftijd 13.
Michelle: vriendin van Willem. Onlangs afgestudeerd.
Saskia: ex van Willem, vriendin van Frans, kent Doris en Willem van de studie. Moeder geworden.
Frans: vriend van Saskia. Studeert.
Hans: homofiele vriend en studiegenoot van Doris & Willem. Heeft dikwijls problemen met zijn ‘beestje’.
Anna: de zus van Allard en een goede vriendin van Michelle.
Wilma: collega van Willem. Willem kan niet goed met haar opschieten, Doris juist wel. Woont bij Doris in de buurt.
Janneke: een oude kennis van Willem en Doris.
Yvette: vaste oppas voor Dierderik. Kennis uit het café
Arnold: kennis uit het café. Danst graag op tafels

Korte samenvatting van het voorafgaande:

Willem is vertrokken naar China en Korea. Intussen mailen Doris en Michelle er op los. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Michelle en Doris hebben soms enige moeite met elkaar.
Dat Michelle direct na Willems vertrek een affaire leek te hebben, hielp ook niet echt.
Nadat Michelle alles had uitgelegd, besloot Doris de zaak voorlopig te laten rusten.
Kort daarop beschuldigt Doris Michelle opnieuw. Ditmaal zou Michelle het willen aanleggen met Hans. Michelle meent dat Doris gek is geworden: Hans is een homoseksueel in hart en nieren.
Wellicht dat Doris wat van slag is vanwege het feit dat haar column in De Echo tijdelijk op hold is gezet.

Aflevering 30

Lieve Michelle,

Het is misschien inderdaad toch wel gepast om op dit moment mijn welgemeende verontschuldigingen aan te bieden. Ik weet niet wat mij bezielde. Het gaat inderdaad wat ver te denken dat je het met Hans zou aanleggen. Gezien zijn seksuele aard en jullie voorgeschiedenis lijkt me dat inderdaad wat vergezocht.
Een tijdelijke dip zal ik maar zeggen. Of PMS. Wist je dat het tegenwoordig weer KAN omdat als excuus aan te voeren voor wangedrag? Dat verbaast mij dan toch weer. Ik bedoel: tien jaar geleden hoefde je daar dus echt niet mee aan te komen. Je zou weggehoond zijn. Gelukkig hebben we de jaren tachtig al lang geleden en definitief achter ons gelaten.

Liefs,

Doris

Ontvangen op de redactie: 30/9/’98

Bon. Zand erover.
M.

Ontvangen op de redactie: 2/10/’98

Beste mensen,
Willem heeft een teken van leven gestuurd. En wat voor teken. Hij lijkt zich wel te vermaken aldaar in Azië, afgezien van enkele perikelen met de medische stand aldaar. Blijkbaar heeft Willem zich weer eens niet in weten te houden en heeft hij nu een dijk van geslachtziekte te pakken. Of speelt mijn ongebreidelde fantasie mij hier parten? (om nog maar te zwijgen over mijn ontegenzeggelijke aanleg voor paranoia).
Nu ja, oordeel zelf maar.

Groeten,
Michelle

>Aan vrienden, kennissen en natuurlijk mijn allerliefste, Michelle,
>
>Eindelijk een internet-aansluiting te pakken.
>Het congres in Korea is inmiddels al weer enige tijd achter de rug en
>ik zal jullie daar verder niet mee vervelen. Bloedeloos saai zoals het
>congressen betaamt. Wat ik er nu precies te zoeken had, weet ik niet:
>Azië, Korea niet uitgezonderd, verkeert in een diepe malaise. Dat kan zelfs
>de grootste boerenlul niet ontgaan. Er valt dus geen geld te halen en
>waarom zou je je geld er dan wel heen brengen? Het lijkt een
>bodemloze put.
>Godzijdank kon ik spoedig doorzeilen naar China. In zekere zin mijn
>reden om af te reizen naar Azië. En dat is andere koek.
>
>Ik wil niet zeggen dat alles hier koek en ei is, al moet ik zeggen dat ze
>het goed weten te verhullen. Volgens de autoriteiten is er weliswaar
>sprake van een lichte wateroverlast; dat je het gebied niet in mag,
>staat daar echter los van: er zijn wat problemen met het treinverkeer
>(en toevallig zijn de wegen ook onbegaanbaar, ik vermoed
> weggespoeld).Mooie communistische eufemismen dus.
>
>De grote toeristische attracties heb ik inmiddels wel gehad:
>het Zomerpaleis, een lusthof van de keizerlijke hofhouding
>(de rijken weten van aanpakken, dat blijkt een universeel gegeven), de
> Ming-graftombes iets ten Noorden van Beijing blijken dan toch
> interessanter.En natuurlijk, hij kan niet missen de befaamde Chinese
> Muur. Wat moet een mens zeggen? Waarschijnlijk hebben aanleg en
> onderhoud meer mensenlevens gekost dan de potentiële oorlogen
> waartegen de muur beschermd heeft.Wel indrukwekkend toch. Muur
> zover als het oog reikt.Nou ja, en ga zo maar door, pak er de
> gemiddelde reisfolder bij voor een meer gedetailleerde indruk. Als ik
> terug ben, zal ik alles tot vervelens toe toelichten. (ja, er zijn ook
> dia’s!)
>
>And now, ladies and gentlemen, for those who are into ‘leedvermaak’,
> een pijnlijke anekdote.Het was warm vorige week en ik liep me
> helemaal de tyfus te zweten, overal insecten & shit. Niets dan ellende
> kortom. Het geval wil nu dat ik op een gegeven moment aankwam
> aan de oevers van ‘Dongting-meer’. Het water lag er heerlijk bij te
> rimpelen. Hé, ik had het heel heet en dacht niet na. Nauwelijks een
> minuut later lag ik heerlijk te poedelen in het water. Logisch toch? Er
> stond geen bord of zo, dat je niet mocht zwemmen, er stond ook
> geen hek omheen of wat dan ook. Heerlijk verfrist vervolgde ik later
> mijn tocht. Einde anekdote? Mooi niet! ’s Avonds in het hotel kreeg
> ik last. Last? Ja, last! En niet een beetje ook. Een aantal van jullie is
> het wellicht wel eens overkomen, zo’n tijdelijke kou op de blaas,
> waardoor je de hele nacht moet pissen, terwijl er niets te pissen valt
> en voortdurend pijn aan je lul. Wel, daar had ik dus last van, maar
> dan zo’n duizend maal erger.
>Met een halve fles whisky uit de taxfree heb ik mezelf in slaap
> gedronken. Maar mooi dat het de volgende ochtend niet over was!
> Sterker nog, het was alleen maar erger geworden! Dus ik naar de
> hotelmanager, uitleggen, hij overleggen, veel besmuikt gegiechel, meer
> uitleg, meer overleg, meer gegiechel, hahaha, hartstikke leuk allemaal,
> maar intussen verging ik van de pijn. Na veel gedoe, was het dan
> duidelijk: Willem naar het ziekenhuis. Daar deden ze niet aan halve
> maatregelen. Daar naar binnen en ‘strip mothafucka’. Even later komt
> er een verpleegster binnen met twee borrelglaasjes bij wijze van bril.
> Ze zegt ‘You can pull back foreskin now, okay?’ met dat schijnbaar
> overdreven accent. Ik doe wat ze zegt en wil nog een lollige
> opmerking maken, want je staat daar toch een beetje aan je lul te
> trekken om het zo maar te formuleren. Maar, geen tijd meer:
> RANG!! Met een staafje je pisbuis in. Zo kut. En dan raggen en
> schrapen. Jawel, dames en heren: de hel bestaat wel degelijk. Daarna
> bloedt de anekdote dood: bacteriële infectie, ten gevolge van, jawel,
> zwemmen in onveilig water. Ik heb mij later laten vertellen dat
> niemand OOIT in het Dongting-meer zwemt omdat de bacterie in
> kwestie zich dus gegarandeerd en per onmiddellijk in je pisbuis
> nestelt.Al doende leert men, zal ik maar zeggen. De voorgeschreven
> kuur zit er bijna op maar ik moet nog wel een keer terug voor
> controle. Ik hoop, ik bid haast, dat er bij die controle geen
> staafjes aan te pas komen…
>
>Okay folks, aan alle pret komt een einde. Zo ook aan deze mail. Ik
> ga zo richting Lintong, bij de warmwaterbronnen van Huaqing, ooit
> lusthof van de Tong-keizers. Eens zien of daar nog wat te beleven
> valt.
>groeten,
>Willem.

Ontvangen op de redactie: 15/10/’98

Lieve Michelle,

Hoe kom je er nou toch bij dat Willem een geslachtziekte heeft opgelopen? Hij schrijft toch dat het een bacteriële infectie is? Ik snap het niet.
En zelfs ALS, let wel ALS, het zo zijn waarom zet je dat dan in een mail die je naar tientallen mensen stuurt? Ik snap het niet.

Doris.

Ontvangen op de redactie: 16/10/’98

Nou Doris,

Ik ken Willem intussen wel een beetje en ik kan inmiddels toch redelijk tussen de regels doorlezen. Heerlijk poedelen Dongting-meer? Een goedkope hoer met zijn klokkenspel laten spelen, zal-ie bedoelen. Dong, dong, ting, hij hoorde bellen klinken en zag Chinees vuurwerk ontploffen.
But seriously, we hebben dit al eerder aan het handje gehad. Twee jaar terug of zo heeft Willem ook eens wat opgelopen (en mij daarna besmet, de hufter). Niets dat een paar kuurtjes antibiotica niet kunnen verhelpen, maar ja: je blijft er daarna toch gevoelig voor.
Vandaar dus. Ik doe er luchtig over want wat moet je anders? Feitelijk heb ik er behoorlijk de ziekte in dat kan ik je wel vertellen.

Michelle

Ontvangen op de redactie: 20/10/’98

Lieve Michelle,

Dat wist ik helemaal niet. Wat vreselijk! Wat erg! Is het echt helemaal genezen?
Het zou, ondanks wat er vroeger gebeurd is, toch best kunnen dat Willem de waarheid schrijft?

Liefs,
Doris

Ontvangen op de redactie: 21/10/’98

Lieve Doris,

Ik snap waar je op aanstuurt. Het zou kunnen, ja. En je kan ook geloven dat mannen trouw en zorgzaam zijn vanaf het moment dat ze met hun vrouwelijke zijde in contact zijn getreden. Of dat God bestaat. Ik prefereer de realiteit en dus heb ik een fijne verrassing voor Willem als hij terugkomt uit China: hij kan direct door naar het ziekenhuis om zich daar te laten controleren.

Groetjes,
Michelle

Ontvangen op de redactie: 25/10/’98

Lieve Michelle,

Ik ben het niet op alle fronten met je eens, maar dat je Willem zodra hij hier is naar het ziekenhuis stuurt, dat lijkt me volkomen terecht. Voor ons vrouwen kunnen dit soort dingen vaak verstrekkende gevolgen hebben.

Ontvangen op de redactie: 26/10/’98

About de redactie