In Liedjes Bloeyende

Waar Komrij de mooiste Nederlandstalige gedichten tot leven wekt op de achterpagina van de NRC onder de titel `In liefde bloeyende´, worden hier liedjes uitgelicht die ook zonder de bijbehorende muziek van het papier parelen.

What’s Good (the thesis)

Life’s like a mayonaise soda
And life’s like space without room
And life’s like bacon and ice cream
That’s what life’s like without you

Life’s like forever becoming
But life’s forever dealing in hurt
Now life’s like death without living
That’s what life’s like without you

Life’s like Sanskrit read to a pony
I see you in my mind’s eye strangling on your tongue
What good is knowing such devotion
Audio link
Beluister een fragment vanWhat’s Good
I’ve been around – I know what makes things turn

What good is seeing eye chocolate
What good’s a computarized nose
And what good was cancer in April
Why no good – no good at all

What good is a war without killing
What good is rain that falls up
What’s a disease that won’t hurt you
Why no good, I guess, no good at all

What good are these thoughts that I’m thinking
It must be better not to be thinking at all
A styrofoam lover with emotions of concrete
No not much, not much at all

What good is life without living
What good’s this lion that barks
You loved a life others throw away nightly
It’s not fair, not fair at all

What’s good?
Life’s good –
But not fair at all

Lou Reed

de cdDat het aantal liedjes over liefde dat over dood volkomen overvleugelt is niet verassend. Popmuziek is in eerste instantie muziek van en door de jeugd. De dood komt nu eenmaal niet zo vaak voor in hun leven. En als dat wel zo is, is dat vaak ook met de ogen van de jeugd. Depressieve tieners spelen in gedachten met zelfmoord, hardrockers flirten met hel, dood en verdoemenis. Hoe serieus en gemeend ook, van enige afstand gaat het meestal om een geromantiseerde versie van de dood.
Daar gaat het Lou Reed niet om. Het gaat hem op de CD Magic and loss, waarvan What’s good het eerste nummer is, om echte dood. De dood van twee vrienden, die aan kanker zijn overleden.
Lou Reed heeft altijd geprobeerd door te dringen in de werkelijkheid die hem omgeeft. Zijn carrière begon hij in de jaren ’60 in de Velvet Underground. En waar veel bandjes lekker meedeinden op de flower power-stroom van love, peace en drugs, probeert Reed in zijn teksten niet verhullend te zijn. Zijn beroemde nummer Heroin is geen lofzang of afkeuring van de drugs, maar een beschrijving van wat er gebeurd als heroïne rondraast in je lichaam. Het nummer I’m waiting for my man, van dezelfde debuut-LP, Velvet Underground and Nico, vertelt hoe het is om in een louche buurt te moeten wachten op je drugsdealer. Iets heel anders dan het psychedelisch klaarkomen met Lucy in the Sky with Diamonds.
ReedDe CD Magic and loss behoort tot zijn latere werk (1992). Het is een concept-CD. De liedjes hangen sterk met elkaar samen en de volgorde doet ertoe. Voor dit soort CD’s is de shuffle-knop op je CD-speler taboe. De CD vertelt een verhaal, dat beluisterd moet worden van het eerste tot en met het laatste nummer. Andere beroemde en mooie concept-CD’s van Lou Reed zijn Berlin over een door drugs tot mislukken gedoemde relatie en Songs for Drella, een requiem voor Andy Warhol.
Ik heb met What’s good een nummer gekozen dat staat voor een hele CD. Het is een vooruitblik en een samenvatting. Hoofdthema’s zijn het onbegrip over de dood, maar meer nog over het leven dat doorgaat. Tot slot blijft er niets over dan acceptatie met de bezwerende spreuk: life’s good, but not fair at all. In de andere nummers van de CD worden deze thema’s uitgewerkt. Ziekenhuizen, verdriet, woede, harde houten begrafenisbankjes en grappen komen allemaal aan de orde. Dat leidt tot een schitterende CD en niet tot de draak die altijd op de loer ligt, wanneer mensen hun particuliere emoties wereldkundig maken.
Dat komt omdat Reed, als weinig andere songwriters in staat is te voldoen aan de eis die Schopenhauer aan een dichter stelt: De dichter haalt uit het leven het strikt afzonderlijke en schildert het nauwkeurig in zijn individualiteit af, maar openbaart aldus het menselijk bestaan als geheel… want de dichter houdt zich alleen in schijn met het afzonderlijke bezig; in werkelijkheid gaat het hem om datgene wat overal en altijd bestaat.

Daniël Tijink

About emilio