Napsteriana

Over ouwe platen – “Ik heb alles!” maar word wakker – Post-Punk Experimental Pop – De discotheek van Babel – Plunderphonic – Credo – Big Brother

In Amsterdam staat mijn verzameling vinyl-platen. Bijna schreef ik “te roesten”, maar ja, dat is als het om karton, papier en plastic gaat natuurlijk een wat onhandige omschrijving. Ach, je begrijpt wat ik bedoel. Ze staan daar in een kast, die ik ooit voor dat doel eigenhandig knutselde. Overspannen door een wit laken. Tegen het stof, tegen het licht, dat de kleurige ruggen van de hoezen wellicht in de loop der jaren zou kunnen doen verbleken.
Ik zie ze heel weinig nog, die platen.
Ernaast staat een echte platenspeler, merk Philips, die ik ruim drieëntwintig jaar geleden voor een prikkie van een vriend overnam.
De laatste keer – ook al weer een paar jaar geleden – dat ik één van mijn platen uit de kast trok en op de draaitafel legde, merkte ik dat de rubber snaar, die de metalen tafel aan- en ronddrijft, van ouderdom verslapt was, want het draaien van mijn plaatjes, dat resulteerde – hoe spijtig – vooral in een venijnig gejengel, waar slechts met speciale bedoelingen nog van te genieten valt.
Ik borg mijn schijven maar weer achter het laken en dacht “Ach, ik koop wel eens een nieuwe.”
Maar wanneer dat er van komt?
Ik heb het nog steeds niet gedaan. Er zijn altijd wel andere dingen die je kopen moet en ik kom ook niet elke dag in zo’n ‘speciaalzaak’ waar die apparaten nog te koop zijn. Bovendien, ze zijn maar wat prijzig, die dingen, vandaag de dag.
En muziek luisteren, daar heb ik die ouwe vinylplaten niet echt voor nodig.
Cd’s te over — en mijn ‘all-time’ favorieten, die heb ik onderhand allang op CD aangeschaft.
Ik moest er weer aan denken, aan die collectie van ‘plastic wobblers’, toen ik in de vorige aflevering van Writersblock het stukje van Leendert Douma zag, die met Napster op jacht ging naar zijn favoriete deuntjes uit de jaren tachtig.
Ik had het slimme ‘file-sharing’ applicatietje – in januari 1999 ontwikkeld door Shawn Fanning, toendertijd niks meer of minder, dan een eerstejaars studentje met een beregoed idee – her en der al in actie gezien en de efficiëntie van het systeempje met een verraste lach begroet. En met bewonderend en instemmend geknik verwelkomde ik die flinke stap voorwaarts in de bouw en aanwas van het ‘universele publieke geheugen’, dat voor mij het internet is, of zou moeten worden.
Maar tot een paar weken terug had ik nooit zelf de behoefte gevoeld het dingetje te installeren om muziekjes in mp3 naar een harde schijf te laden.
Nog meer muziek?
Jezus, god, ik heb alles toch al?
Kasten vol boeken die ik gelezen heb, boeken die ik nog lezen wil, boeken ook die ik waarschijnlijk nooit lezen zal. Schitterende boeken, kut-boeken en vele, vele meters zo-maar boeken.
Platen en CD’s, ook kasten vol. Muziek die ik ooit horen wou, muziek waarvan ik soms om een of andere reden vond dat ik er naar luisteren moest. Veel muziek waar ik regelmatig nog naar luister, maar ook muziek waar ik nooit meer naar luister. Zelfs muziek die ik nooit beluisterd heb. Prachtige muziek, klote-muziek en natuurlijk ook veel zo-maar muziek.
Hebben doe ik het allemaal.
En dan ook nog eens Napsterren? Leendert schudde mij wakker. ¥-> blurbphonic is running out of ideas
ChristianAllar : how do you write in 3rd person?
DynipMan : third person is like you talking about yourself using your name, not saying i
lnadolsky : hi SilverDragon, nice name
blurbphonic : take up kung fu
TaranRowse : SPIT IT OUT! We hebben allemaal onze jaren tachtig, onze jaren negentig, de ouderen onder ons hun jaren vijftig, zestig, zeventig. Met de muziek die daarbij hoort, de films, de boeken, de foto’s, de teksten. Die jaren zitten in je hoofd, en ze zijn voor iedereen weer anders.
Met vrienden, bekenden, familie deel je mekaars jaren. Je gaat samen naar de film, concert, tentoonstelling, je leent mekaars boeken, geeft elkaar fotoos, je koopt het boek dat Jan zo fantastisch vond, en je maakt voor Marie een cassette of zelfs een CD’tje met de muziek van die band die jij zelf zo te gek vind.
File-sharing, zo simpel is dat, file-sharing = communicatie = uitwisselen = samen delen = samen weten =: peer-to-peer.
Een recht, dat niemand je betwisten kan. Toch?
Nog niet zo heel lang geleden had iedereen zijn of haar ‘files’ voornamelijk thuis in de kast staan. Nu, op de vroege ochtend van het nieuwe milennium, waar we niet meer op een gigabyteje meer of minder hoeven letten, raken meer en meer van die files op harde schijven verzeild. En elk van die harde schijven hangt aan een PC die op zijn beurt in het overgrote deel van de gevallen via modem of zelfs kabel een deurtje naar buiten heeft. Naar internet.
mickmuldoom : what is dsl
DynipMan : dsl is digital signals something
lnadolsky : what’s that?
DynipMan : it’s a internet connection
<<< RockyHorror25 has left >>> Nou? Kan het mooier? Zet er op het internet een Napster tussen, en in een vloek en een zucht kun je met een ieder die dat wil geheugens delen. <<< barbie1240 has left >>>
HaNNi1406 : Hi Leute, ich suche einen Techno/Trance-remix von Exodus-BobMarley (ca.1993) wer kann helfen!!!
<<< NeoSaGe has left >>>
cyberdyne7 : cable is cool Net als Leendert besloot ik mijn privé-geheugen, mijn muzikale beeld van ‘twintig jaar’ geleden, te toetsen aan het collectieve, het ‘universele geheugen’ van internet.
Aan de privé-kant was ik daarbij vrijwel volledig op mijn eigen hooffie aangewezen. De betreffende platen, ik vertelde het al, die staan in Amsterdam, en worden daar, hoop ik, voor stof, vuur, water en licht behoed door mijn onderhuurster, een alleraardigste jonge Maastrichtse actrice. Hetzelfde geldt voor wat me rest aan beeld en geschreven woord uit die dagen: foto’s, tijdschriften, boeken — ze zijn er wel, maar zo één, twee, drie kan ik daar niet meer bij.

Ik verbracht mijn tachtiger jaren overwegend aan de jolige schaduwkant van commercie en ‘officiële’ cultuur, tussen krakers, jonge kunstenaars en eigenwijze muziekmakers die geluiden voortbrachten waar toendertijd de grote jongens van de platenmaatschappijen heus niet om stonden te springen, en om wier rechten nu twintig jaar later een Sony, noch een EMI of een Universal Music Group een traantje zullen laten. Laat staan een mega-rechtzaak beginnen.
Obscuur, marginaal.
Maar ja, dat is wel mijn geheugen, dat zijn mijn jaren tachtig.
Voor veel van de muziek die ik erbij hoorde is er grappig genoeg tegenwoordig toch een aardig hokje: ‘post-punk experimental pop’.
Ha!
(Landgenoot Martijn Voorvelt schreef er een kleine drie jaar geleden een bijzonder leuk boekje over, en promoveerde erop aan de Universiteit van Leeds : Martijn Voorvelt – “British Post-Punk Experimental Pop (1977-1983)”, University of Leeds, University College Bretton Hall, School of Music – april 1998. Niet gepubliceerd, en jammer genoeg ook nog steeds niet on-line …!) Zou ik wat van die muziekjes met Napster terug kunnen vinden? butterfly98765 : what si the news i just got home
TheIronDuke : It’ll probably be on the 9 o’clock news in 10mins
wigsters4 : napster lost in court they r gonna power down the server!!!!!!!
redondo11 : anyone a fan of the Chilis or Joh Frusciante, anyone got any of hos solo material?
butterfly98765 : SO WHAT THEY LOST THE CASE WHAT IS NEXT THEY APPEAL RIGHT
TheIronDuke : No that WAS the appeal!
<<< SubLIiMinalLOVER has joined >>> Het weekend van 10 februari moet het er dan maar van komen. Ik zoek de site van Napster op, download hun dingetje, versie Macintosh, klik twee keer, installeer en schrijf me in. Eén van de enkele tientallen miljoenen. Username: hars2000 – email: harsman@hotmail.com. Of ik ‘sharen’ wil? Ja, natuurlijk. Voor wat hoort wat.
En dan?
Lijstje gemaakt. Namen van bands, titels van songs … en zoeken maar.
Dat gaat van een leien dakje, Leendert vertelde het al. De lijsten met al wat beschikbaar is, die flitsen binnen de korste keren over mijn scherm. In eerste instantie natuurlijk vooral veel voor de hand liggends, maar als je volhoudt en blijft proberen, dan kom je een heel end. En zijn er bovendien af en toe zelfs aardige verrassingen. Zo zocht ik bijvoorbeeld lange tijd naar een bepaald nummer van Fred Frith, waarvan ik me niet meer herinneren kon dan een regel tekst en het feit dat het op de eerste solo-plaat stond die Fred voor Ralph Records maakte. lnadolsky : who here likes music like Incubus, Cold, and Staind?
kirei56 : INCUBUS!!
nickadeemus : My spaghetti fucking monkey raped my hamster
<<< Ezyrider55 has left >>> Nooit gevonden, dat nummer.
Maar wel verscheen op een gegeven ogenblik de titel ‘Miniatures’. Verdomd! Dat moest haast wel het stukje zijn dat indertijd deel uitmaakte van een heel merkwaardige verzamelelpee van Cherry Red Records, een plaat waarvoor aan een keur aan artiesten gevraagd werd een opname van exact één minuut te leveren.
Vijftig waren dat er in totaal, als ik me wel herinner, en Frith produceerde voor de gelegenheid, in precies zestig seconden, ‘The entire works of Henry Cow’, een compacte collage van fragmenten uit alle platen van Henry Cow, zijn vroegere band.
Ha!
Meteen downloaden … en jawel meneer! Raak! cyberdyne7 : lets all donte a £1.00 or $1.00 thats got to be at least 38 million, buy the record company and shut it down.
lnadolsky : hey cyber, good idea
cyberdyne7 : send it to cyberdyne7 glasgow
mickmuldoom : heres my credit card number 4654 7547 8754 4324Andere aardigheidjes: op zoek naar ‘The Fall of Saigon’, één van mijn favoriete This Heat-nummers, vind ik niet één, twee, drie de elpee-versie, maar wel gelijk een prachtige live-opname, waarvan ik helemaal niet wist dat die bestond. En zoeken naar Joy Division – waar ik nou nooit écht dol op ben geweest, maar ’t is wel een ‘icoon’ van die tijd, natuurlijk – levert een heel scherm vol live-nummers uit Paradiso. 11 januari 1980. Opnames die ontroeren vanwege het onverholen amateurisme van de band op een podium. En jezus, ik ben er toen zelf toch bijgeweest, op die januari-avond in Paradiso?
Hè, als ik het over mijn private geheugen en beleven heb, wat kan ik dan nog meer willen? bigbman12 : any ladies wanna chat private message me.
peteyishere : any girls here shave there pussy?
FallenAngel200 : Like shit
Fazznuts : 13/m/cali any hot girls wanna chat
FallenAngel200 : Hey Fazz nuts go suck some milk from your mommas titties Toch blijkt het vaak ook niet mee te vallen om aan een correcte versie van een bepaald nummer te komen, zelfs als de titel, hoe obsuur ook, toch met enige regelmatigbij een paar gebruikers op de schijf voorkomt.
‘Hilly Fields’, van Nick Nicely, bijvoorbeeld. Ik vind eerst een halve versie. Dan, een paar dagen later, na bijna twee uur druppelsgewijs downloaden van een 56k-connectie, een file die harder knettert en kraakt dan dat er muziek aan af te horen valt.
Pas na zes, zeven keer proberen, verbroken verbindingen, time-outs, en andere ellende, slaag ik er in een volledige goed hoorbare versie te bemachtigen.Maar dan is de voldoening natuurlijk navenant!

En als je eigen geheugen je in de steek laat?
Ik herinnerde me een mooie cover van een Lee Hazelwood-song, een bizar duetje, op de plaat gezet door de gitarist van The Birtday Party, Nick Cave’s ouwe band, en een Amerikaans punk-zangeresje. Maar de namen van die gasten, die wilden me maar niet te binnen schieten, net zo min als de titel van het nummer. Iets met ‘Phaedra’? Dagenlang brak ik me er het hoofd over, maar ik kwam er met Napster alleen niet uit. Want op zo’n file-server, daar ontbreekt iedere context. Die moet je zelf meenemen, want anders verdwaal je, hopeloos…
Tenslotte kwam ik er met wat geluk en gezoek op de rest van het internet toch achter. En eenmaal de goeie gegevens bij de hand, vond ik het nummer moeiteloos bij Napster. Rowland Howard heette de man, Lydia Lunch was de zangeres en de titel van het nummer ‘Some Velvet Morning’. Hoewel, bij de Napster-gebruikers blijkt dat nummer veelal onder allerlei ‘valse noemers’ verruild te worden. Als een Nick Cave nummer, of enkel onder Lydia’s naam. En wordt die goeie Howard onterecht in de vergetelheid gedrukt…

Zo ontpopte Napster zich voor mij als een ware discotheek van Babel. Een anarchistisch doolhof vol fraaie copiën, maar ook halve copiën, foute copiën… Maar bovenal toch een doolhof vol van schatten, waar vertoeven een plezier en avontuur is.
Voor hoelang nog? rsdawson48 : hey all you hear about napster shutting down
msondo : I own Napster, we will charge $5 a song starting in 20 minuets.
s_johnson4 : why would you have to pay for songs when it is our music
BerserkerJ : beacause technically, it’s not our music
s_johnson4 : untecnicly they can shuv it up there assOp 12 februari 2001 bevestigde het Amerikaanse ‘Court of Appeals for the Ninth Circuit’ een eerdere uitspraak van een lager hof dat de wijze waarop Napster gelegenheid biedt aan haar gebruikers om blij en vrij mp3-files van schijf naar schijf uit te wisselen, een schending vormt van de rechten die wetstechnisch gezien op veel – maar zeker niet alle! – van de muziek die in die files gecodeerd is rust. Rechten die – natuurlijk – in handen zijn van auteursrechtenorganisaties. En van grote plantenmaatschappijen.
En die 12e februari bruist het rond de Napster-servers. In de uren na de uitspraak van de rechtbank stijgt het aantal gebruikers gestaag, op elk van de honderd servers, op de mijne al snel tot meer dan 13000 …

De files die schieten die avond als nooit tevoren over kabels en modems van schijf naar schijf. Snel, snel, voor het te laat is?
In de Napster chat-rooms, de zogenaamde ‘channels’, waarvan om ongetwijfeld psychologische redenen het ‘Alternative channel’ veruit het populairste is, heerst naast de gebruikelijke ongein vooral veel verwarring.
Gaat Napster uit de lucht? Zo ja, wanneer dan wel? Nu? Woensdag? Volgende week? Moeten we gaan betalen? talldude103 : DOES ANYONE KNOW ABOUT THE COURT RULING?!?!?!?!
_DrProton_ : if only we could somehow get everyone to boycott music stores for a long while…
Candies1892 : what are the email addresses of the record companies?
EricSys2 : let’s just kill their profits….say fuck concerts…record stores…t-shirts…
_DrProton_ : emails are the voice of the unheard which means no one cares about emails
Ik vind die nacht, toevallig maar wel toepasselijk, op de harde schijf van Raliff333, wat stukken Plunderphonic van John Oswald.
John Oswald is een Canadese muziekmaker. Of beter: een muziek-her-maker, want Oswald maakt muziek met andermans muziek, de-construeert, transformeert en her-maakt muziek van anderen. Van Bach, Beatles, Michael Jackson … who-ever. Onze volledige ‘muzikale erfenis’ vormt Oswald’s materiaal. Een vorm van sampelen, maar heel extreem. Hij maakte eind jaren tachtig een klassieke plaat in ‘het genre’: Plunderphonic. Een ‘open source’ project avant la lettre , want met de plaat verwierf een ieder het recht die plaat te copiëren, de copiën weer te copiëren, en zo verder, zolang die copiën maar niet verkocht werden. Door van zijn werkstuk, een conceptueel project en onmiskenbaar origineel en van cultureel belang, een ruilobject te maken zonder directe ‘commerciële’ waarde dacht Oswald zich ook juridisch in te kunnen dekken – hij zag de bui wel hangen, natuurlijk. Maar tevergeefs.

Michael Jackson – die er notabene zelf niet voor terugdeinsde in ‘Will you be there’ schaamteloos meer dan een minuut van ‘De Negende van Beethoven’ in een uitvoering uit 1961 van het orkest van Cleveland, te verwerken) en CBS sleepten Oswald voor de rechter. En kregen hun gelijk. John Oswald werd gedwongen alle resterende exemplaren van ‘Plunderphonic’ te vernietigen.

‘Dab’, de geplunderfoniseerde versie van Jacksons ‘Bad’, is één van de fraaiste stukken op Oswalds plaat. Maar de goeie Michael voelde zich genaaid, hoewel hij volgens mij eerder reden had zich door Oswalds ‘ode’ geëerd te voelen, want zo’n stukje plunder, dat vindt haar echte waarde in het web van verwijzingen dat het weeft rond het origineel, in de vonkjes die het slaat, de steekjes en oprispinkjes in het geheugen van eenieder die zo’n nummer om z’n oren krijgt.
Dat is geen jatten en andermans waar voor goed geld verkopen.
Dat is het recht van mij en van jou en van iedereeen om naar eigen goeddunken te putten uit alles wat maar deel uitmaakt van ieders private, en dus van ons aller ‘collectieve’ geheugen.

Op, toegegeven, een wat ander niveau geldt hetzelfde in de Napster-zaak.
Ik ben er van overtuigd dat de overgrote meerderheid van de ‘artiesten’ niet het minste probleem heeft met die ruilhandel in ‘hun’ filetjes. Integendeel.
En er is ook niemand die de rechten van de auteurs betwist.
En ik geloof er HELEMAAL NIKS van, dat een ieder die bij Napster het nieuwe singletje van Eminem of DrDre ophaalt, anders de CD zou kopen. Onzin. De meesten zouden anders de CD simpelweg NIET kopen, of van een maatje het ding op cd kopiëren. En de rest koopt de CD alsnog.
In beide gevallen heeft de auteur er alleen maar voordeel bij.
Er zijn ook cijfers. Natuurlijk weet ik niet wat die nou werkelijk waard zijn, maar er wordt beweerd dat de verkoop van CD-albums er sinds Napster alleen maar op vooruit is gegaan. Dat verbaast me niks.
Aan de andere kant schreeuwen de platenmaatschappen moord en brand dat de verkoop van CD-singles grandioos is gekelderd. Ook dat verbaast me niks. Want de verkoop van die dingen, met een enkel hitje en wat afval, dat is toch je reinste geldklopperij? OysterJar : i like the fealing of buying a new cd, and lookin at the book, and spinning a disk
thy_cool : Proton’s got a point, just stop buying and listen to the radio for ur music
_DrProton_ : hehe
OysterJar : yeah, the best thing about napster, is live bootlegs. the shit you cant buy
roxygirlie_22 : for real…we bought those assholes cds to keep napster alove and this is wat they do En daar gaat het natuurlijk om … Het gaat om geld, dus macht, contrôle, politiek. Niet om ‘auteursrechten’, maar om ‘auteursrechtenorganisatiesrechten’en ‘content-control’. File-sharing op een schaal en met een frequentie die simpele systeempjes als Napster via een internet mogelijk maken, die maken platenmaatschappijen, zo simpel is dat,
o v e r b o d i g. Overbodig voor de muziekliefhebber, en, wat voor de commercie wellicht het allerbedreigendst is: overbodig voor de artiesten. Die worden gewoon deel van het file-sharing systeem. En hoeveel makkelijker zou het waken over zijn of haar rechten niet zijn!
Utopie? Misschien. En als het aan Sony, EMI, Warner Bros en trawanten ligt: absoluut. Want voor die content-monopolisten is er geen grotere nachtmerrie dan een enorme Bibliotheek van Babel, waar een ieder maar aanrotzooit, en naar believen aanlevert en binnenhaalt.
Voor de amusements- en informatie-industrie is er niks ergers denkbaar dan een vrij internet, waar iedereen op zijn beurt aanbieder en consument is. Ongecontroleerd. Anarchie.
Die industrie heeft haar eigen Utopie: een gigantisch web met Haarzelve als de dikke Black Widow middenin, en dan ons allemaal aan de eindjes, trouwtjes ontvangend wat hare WWWeduwe aan de touwtjes hangt. Als we onze kredietkaart maar tijdig verlengen … <<< Da-Real_flip has left >>>
kirei56 : everytime something good happens someone has to take it away….
<<< laxguy5222 has joined >>>
nickadeemus : and her malady monkey
kirei56 : shit Daarom is die Napster-zaak een belangrijke zaak. Het gaat om méér dan mp3-tjes, geloof me. Het gaat om de toekomst van internet-voor-iedereen.Voor iederéén, ja, want met z’n enkele elitetjes samen houden we ondergrondse sub-netjes met hotline-tjes en napstervariantjes voorlopig wel draaiende, dat zal het probleem niet zijn.
Maar blijft het Net ook voor Het Grote Publiek in grote lijnen de spannende Mediatheek, van Babel als je wilt, waar je kunt dwalen, zoeken, verdwalen en ook vinden? Of wordt het meer en meer een Mega-Store, met voornamelijk door Dikke Broeders geselecteerde en aangeboden ‘content’, die enkel tegen betaling gebruikt kan worden?
File-sharing, de directe uitwisseling tussen Uw PC en die van wie dan ook elders op deze wereld, dat is, in Uw nedere Harsmans opinie, een basis-recht. Het is het recht op Uw eigen geheugen, en de meting van het Uwe aan dat van Uw medeburgers. Een recht op vrij gebruik en toegang tot de volle rijkdom en zo U wilt, de walging, van ons culturele en andere erfgoed. Zonder restricties. Zonder filters. Zonder financiële transacties.
Een basis-recht, dat als die legendarische ‘vrijheid van meningsuiting’ met grote letters gesteld dient te worden in een acte van Rechten van de Internetter.

Bang ben ik, dat de teloorgang van Napster maar een eerste stap is.

Alles op alles heeft Napster gezet om aan de spin te ontkomen. Lang een pact gesloten ook met de Vijand al (Bertelsmann). En als klap op de vuurpijl kondigde de bedreigde serveerster dit weekeinde (4 maart 2001) aan, in een laatste poging tot verzoening met de Industrie, een begin te zullen maken met het blokkeren van alle files waarvan de ‘sharing’ een doorn in de ogen van diezelfde is.

Enfin bref.
Het wordt nooit, nooit meer hetzelfde…

Of? Met dank aan…
de chatters op het Alternative Channel van Napster, die ik de nacht van 12 op 13 februari registreerde, en hierboven vrijelijk citeer – zonder toestemming, en zonder me te bekommeren om auteursrecht ;-). En dit tenslotte, is Harsmans lijstje, met achter ieder nummer tussen haakjes de Napstergebruiker die het file leverde – met mijn dank:
1. Josef K – Endless Soul [Luke6360] 2. A Certain Ratio – Shack Up [Altaire_] 3. Magazine – The great beautician in the sky [markalisongemma] 4. Cocteau Twins – Garlands [ajotto] 5. Television – Marquee Moon [Bubblehouse7] 6. John Oswald – Dab (punderphonic 2) [Ralliff333] 7. This Heat – The Fall of Saigon (live) [chrisman23] 8. Art Bears – Truth [RP_SP] 9. Throbbing Gristle – Hot on the heels of love [?] 10. Rowland Howard/Lydia Lunch – Some Velvet Morning [MlleERigby] 11. Fred Frith – The complete works of Henry Cow [_TheBeast_] 12. Bauhaus – Dark entries [nacrom] 13. Pere Ubu – 30 seconds over Tokyo [GEMA2Napster] 14. Robert Wyatt – Shipbuilding [cal9000] 15. Nick Nicely – Hilly Fields [justme_aswell] 16. The Style Council – Walls came tumbling down [a_n_k_e] 17. Scritti Politti – Derrida [judah14400] 18. Buzzcocks – Ever fallen in love with someone [verona912] 19. Nick Cave – I had a dream, Joe [emmitsforehead] 20. Joy Division – She’s lost control (live in Paradiso, 11-1-1980) [pvsolar] 21. Cabaret Voltaire – Entertainment [qerqui34] 22. Wire – Map Ref. 41N 93W [eighteyedspy] ) Vincennes, 4 maart 2001

J. K. Harsman

About j.k. harsman