WB eist het hoofd van

De meest in het oogspringende vraagvorm van Barend en Van Dorp is ‘Ja of Nee?’ Politici krijgen een vraag, en mogen slechts met ja of nee antwoorden. Het is een ondervragingsstijl die alles zegt over het intellectuele vermogen van de heren. Meer dan ja of nee kunnen ze maar moeilijk aan. Dat levert tamelijk potsierlijke taferelen op.
‘Wilt u in een kabinet met Leefbaar Nederland?’
‘Dat hangt er natuurlijk van af’
‘Ja of Nee!!!’
‘Daar kan ik natuurlijk nog geen ja of nee op zeggen. Ze hebben nog niet eens een programma, en’
‘Ja of Nee!!! Wilt u of wilt u niet? Waarom is dat zo ingewikkeld? Ja of Nee!!’
En zo verder. Het komt overduidelijk nooit in de geborneerde hoofdjes van de heren op dat het er inderdaad soms maar helemaal vanaf hangt. Dat de wereld vaak veel ingewikkelder is dan ja of nee. Dat je sommige dingen nog niet weet, of kan zeggen.

Het wereldbeeld van Barend en Van Dorp is eenvoudig samen te vatten: politici deugen niet, en de overheid deugt al helemaal niet. Geweld is ook niet goed, en dingen die populair zijn wel. Tenzij het politici zijn, want dan is het toch niet goed. Wat er ook gebeurt in de wereld, direct is duidelijk: het is de schuld van de overheid! 11 september, Volendam, drugsproblematiek, de kwestie Zorreguieta. Het is allemaal de schuld van de overheid. Dit alles resulteert in een Leefbaar Nederland-achtig populisme, dat wat linksig van toon is, hoewel zelfs een voorzichtige plaatsing in het links-rechts schema meer consistentie en begrip suggereert dan daadwerkelijk aan de orde is. De standpunten van Barend en Van Dorp zijn eenvoudig te voorspellen. Stel je voor dat je niets van de materie zou begrijpen en dat de overheid het gedaan heeft; wat zou je dan zeggen?
Het vereist intellect, want nuance, om meer onder een kritische houding te verstaan dan ‘de overheid’ de schuld te geven. En iedereen die bereid is dat te gillen in je programma’tje uit te nodigen.
Zo kan het gebeuren dat Cor Boonstra zonder enig tegengas zijn beklag mag doen over het onrecht dat deze profiterende fraudeur wordt aangedaan. De advocaten van malafide ondernemers uit Enschede en Volendam krijgen ruim baan om de gemeentes verantwoordelijkheden te stellen voor het wangedrag van hun cliënten. De vrouw van Bram Peper wordt geen strobreed in de weg gelegd als ze het misbruik van collectieve voorzieningen van haar man met leugentjes wegpoetst. Het kan allemaal maar, omdat Barend en Van Dorp te verblind zijn door autoriteitenhaat om de krant te begrijpen.
En natuurlijk komen avond aan avond gasten in hun programma die het verdommen om in andere programma’s op te treden. Waar krijg je immers zoveel ruimte?
Barend en Van Dorp heten ‘spraakmakend’ te zijn. Het is louter spraakmakend in non-nieuws. Relletjes over personen, die na een week vergeten zijn. Als Rick van der Ploeg opmerkt dat nog vier jaar Kamerlidmaatschap de doodsteek voor zijn wetenschappelijke carrière zou zijn, ten koste zou gaan van zijn intellectuele kapitaal, concluderen Barend en Van Dorp dat Van der Ploeg kamerleden dom vindt. Ja of Nee! En bouwen dat een week uit in een litanie van persoonlijke rancunes en flauwekul.

Barend en Van Dorp hebben een puur theatrale opvatting van de maatschappij. Alles is goed, als het maar veel lawaai oplevert. Een schreeuwende politicus is een goede politicus. Daarom is Jan Marijnissen een vaste gast in het programma en wordt voor boze mannen als Boudewijn Buch en Surinaamse advocaat met de ingewikkelde naam graag een plekje ingeruimd. Natuurlijk is er ook Jan Mulder nog, de grootmeester van de verbale collateral damage.

Matthijs van Nieuwkerk, de kersverse netmanager van Nederland 3, wordt niet moe de lof te zingen van het programma. ‘De maatschappelijk discussie vindt daar plaats!’, oppert hij regelmatig. Een herkenbaar en aantrekkelijk geluid, waar een gemaskeerd dédain voor ‘het volk’ schuilgaat. Blijkbaar, denkt Van Nieuwkerk, schreeuwt en brult het volk en wil dat ook op TV zien.

Ook esthetisch heeft WB bezwaren. De nare borstelkop van Barend, de manier waarop hij gespeeld nonchalant uit de maat op zijn stamtafel zit te trommelen als een tweederangsbandje een nummertje doet, zijn hijgerige gehinnik als een soapmeisje iets onnozels uitbraakt. Het is allemaal tamelijk afstotelijk. Om over Van Dorp maar te zwijgen, in wiens vetkwabben we een dagelijkse studie in zelfgenoegzaam herkennen. Gadverdamme.

Omdat WB waarde hecht aan de journalistiek. Omdat WB een beetje moe en boos wordt van het oneindig recyclen van laffe meninkjes. Omdat WB de heren zo lelijk vindt. Daarom eist WB het hoofd van Barend en Van Dorp.

de Redactie

De tussenstand
Moet het hoofd rollen? Wat vinden de WB-lezers?

Wat vind jij?

Moeten de koppen van Barend en Van Dorp rollen of niet? Jij mag beslissen. Geef je stem!
Na 10 afleveringen ‘WB eist het hoofd van…’ maken we de balans op en zal in een fijne flash-animatie de kop van de meest gehate kandidaat rollen na een behandeling met de valbijl.

DEZE ACTIE LOOPT NIET LANGER.

About de redactie