De domme Nederlandse vrouw van nu

Dankzij dreigbrieven en ander geweld hebben we nu een vrouwelijke lijsttrekker voor Groen Links. Dat is heel bijzonder want tot 2003 sierden uitsluitend blanke mannen van zekere leeftijd de affiches voor de landelijke verkiezingen. Dat komt natuurlijk omdat geslacht in een vooruitstrevend land als Nederland niet uitmaakt, hoop je dan: mannelijke aanvoerders van politieke partijen hechten net zoveel belang aan meer crèches, gelijkgetrokken schooltijden, flexibele werktijden en vaste vergoedingen voor kinderopvang als stemgerechtigde vrouwen…
Helaas, niets is minder waar. Gezien de politieke lijn, moeten we concluderen dat het de mannelijke kopstukken in politiek Nederland zal roesten of er veel of weinig crèches zijn. Hooguit doen ze een uitspraak over kinderopvang voor asielzoekers bij verplichte inburgering. Dat dient dan ook andere doelen, weten we inmiddels.
Hoe zit het dan met de Nederlandse vrouwen? Stemmen zij, toch de helft van de stemgerechtigde bevolking, uit een soort masochisme op figuren die hun belangen niet behartigen? Of willen ze helemaal geen nieuwe stappen meer zetten in hun emancipatieproces? Is emancipatie soms uit in Nederland? Is emancipatie niet meer nodig?

Half november stond er een leuk artikel in de krant over de emancipatie van Nederlandse vrouwen. Die was goed op niveau, vergeleken met de Europese normen. De taakverdeling tussen man en vrouw zag er goed uit; beiden werken en beiden besteden tijd aan huishoudelijke taken. ‘Prima!’, denk je dan, ’tien jaar geleden waren de Nederlandse vrouwen nog de emancipatoire zorgenkindjes van Europa; ze hebben zich blijkbaar teruggevochten!’ Maar wie de cijfers nader bekijkt, ziet dat maar 1 op de 5 vrouwen een fulltime baan heeft. Ook hebben Nederlandse vrouwen naast hun werk nog voldoende tijd om gemiddeld 28 uur per week (!!) aan het huishouden te besteden. Dat betekent dus dat de meesten massaal in kleine deeltijdbaantjes zijn gedoken. Vergeleken met hun Europese zusters verkeren ze nog steeds ver onder de grens van economische zelfstandigheid; slechts 4 op de 10 is economisch zelfstandig.

Maaaar, hun wc’s zijn altijd schoon! In hun koelkasten staat geen zure melk! De bedden zijn opgemaakt en er ligt geen laag stof op de televisie! Op tafel staat een verse bos bloemen en buiten zijn de terrastegels ontdaan van groene algen als het meizonnetje warm doorbreekt. De schrijver dezes vroeg zich af of dit niet gewoon een afwijking is van Nederlandse vrouwen. Zijn de Hollandse meiden misschien geobsedeerd door de woning als showmodel van een meubelboulevard: iedereen kan en mag zien hoe netjes en leuk ingericht het bij hen thuis is?
Uit het genoemde artikel blijkt wel dat de schrijver ervan niet echt gecharmeerd is van vrouwen die hun carrière opgeven voor het streven naar een gereinigde modelwoning die 52 weken per jaar bezichtigd kan worden. Het advies aan de reine huismoeders was eigenlijk: “Minder schoon is schoon genoeg! Ga aan jezelf werken in plaats van aan je huis!” Toch, het lijkt me stug dat de Nederlandse vrouw liever schoonmaakt dan tijd aan zichzelf besteedt. Laten we daarom nog even terug gaan naar die blanke mannen van zeker leeftijd die de Nederlandse politiek domineren. Hoe ziet een weekje zorgen en werken er bij zo’n topman uit? Maken Jan, Tom, Gerrit, Wouter en Jan-Peter thuis de wc schoon? Stoffen ze de boekenplanken af? Brengen ze de oude kranten naar de container? Vast niet. Mannen besteden gemiddeld zo’n 15 uur per week aan het huishouden. Stel je voor: 3x per week boodschappen doen is al drie uur, dan nog twee uur per dag lekker kokkerellen en dat drie dagen, brengt ons bij negen uur. Nog een paar uur de was in de wasmachine doen, de biobak buiten zetten en het kind naar de crèche brengen, dat is dan bij elkaar al ruim 15 uur! Dat is verdraaid niet weinig: een mens kan veel doen in 15 uur!

Maar als pa gekookt heeft, wie ruimt dan de ravage in de keuken op? En als pa boodschappen heeft gedaan, wie haalt dan alle vergeten bijzaken als suiker, wc papier en tandpasta? En als pa het kind naar de crèche brengt, wie zorgt er dan voor dat het een warme winterjas aanheeft en er een schone broek in de rugzak zit? Wie dweilt de pis naast de wc op? Wie schuurt de vette randen uit het bad? Wie wipt de versteende tandpasta uit de wasbak? Wie stofzuigt onder het bed?
Juist, die domme Nederlandse vrouwen die zo nodig geen carrière zouden willen maken…
Voorlopig zijn we er in Nederland dus nog niet, zo veel is duidelijk. Jarenlang is er alleen naar mannen geluisterd die wel belangrijker dingen aan hun hoofd hebben dan de onmogelijke combinatie van huishouden, ouderschap en carrière. Dat was hún probleem tenslotte niet. En Femke Halsema dan? Gaat zij het verschil maken? Femke zie ik me toch ook niet meteen sterk maken voor de werkende moeders, in tegendeel zou ik haast zeggen. Maar ik zie haar thuis na een lange dag in de Kamer… Ik zie haar die pakken oud papier in de auto gooien, een doek over de wc-bril halen en tijdens de lunch overhemden kopen bij de HEMA. En dan denk ik: laten we toch in godsnaam op een vrouw stemmen.

Egberdien van der Torre

About egberdien van der torre