Het Plagiaat – smartlap

De zwerver

Als een schooier ben ik geboren
Het dwalen zit mij in het bloed
Een broodkorst is mij al voldoende
En ook een deken van sterren is goed
Geen fatsoenlijk kleed aan mijn donder
Van geld en goed ben ik berooid
Mijn hart is dus vrij van sores
Maar jouw ogen vergeet ik toch nooit

Ik zwerf door de velden en bossen
De zon zie ik komen en gaan
En als de donkere nacht valt
Zwerf ik bij het licht van de maan
Hoe donker de dagen, de nachten
Het licht in mijn ziel dooft nooit
Mijn hart is zo licht als een veertje
Maar jouw lippen vergeet ik toch nooit

In hutten en stallen en schelven
Vlei ik mij zorgeloos neer
De wind speelt er wel met mijn haren
Maar koude deert mij nimmer zeer
Ik ben geen koudbloedig wezen
Of het buiten nu vriest of dooit
Mijn hart is zo warm als een stoofje
Maar jouw handen vergeet ik toch nooit

Ik houd van de vogels, de vossen
De koeien, de schapen van wol
En een zuchtende bries in de berken
Brengt mijn hart vaak danig op hol
De oneindige lucht en ’s lands weidsheid
Beroeren mijn gemoed meer dan ooit
Mijn hart kent geen droefheid of zorgen
Maar jouw kussen vergeet ik toch nooit

Velen en veel heb ik verlaten
Mijn vader, mijn moe en mijn thuis
Mijn bed en mijn innigste vrienden
Maar nimmer verlang ik naar huis
Ik prefereer eenzaam te leven
Mijn memories kwellen me nooit
Mijn hart lijdt niet onder gedachten
Maar jouw tranen vergeet ik toch nooit

About sofie van der sluis