Six in the City

Wat vooraf ging:
Zes vriendinnen zijn op stap geweest in Maastricht en hebben elk een avontuur beleefd. Het dreigde verkeerd af te lopen met Gonnie, maar haar vriendinnen wisten haar te redden.

‘Eindelijk,’ zei Gonnie en de opluchting klonk dik in haar stem, ‘we zijn weer thuis.’
Marisca parkeerde het busje handig bij Gonnie voor de deur en zette de motor uit.
Op weg naar huis had iedereen haar verhaal gedaan en ze hadden soms gierend van de lach en andere keren met grote ogen en openhangende monden de verschillende avonturen en capriolen aangehoord.
‘Dat krijg je ervan als je met een kop vol drank als een naïef schaap alles gelooft wat ze je wijsmaken. We zouden beter moeten weten, we zijn er in ieder geval oud genoeg voor.’ Afrieke knikte ernstig maar trok gelijktijdig een blikje bier open.
Lies keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan en schoot in de lach.
‘Schei uit zeg. Dat achterlijke gedrag leren we niet meer af, gelukkig maar. Op een paar vervelende dingen na heb ik sinds tijden niet zoveel plezier meer gehad.’
Maaike knikte instemmend, ‘als we elkaar maar nooit meer in de steek laten, dan is er geen vuiltje aan de lucht.’
Gonnie stak de sleutel in het slot van haar voordeur en wierp hem met een breed gebaar open. ‘Mijn huis is jullie huis.’
De meisjes gingen naar binnen en keken naar de kleine, gezellig vol ingerichte woonkamer waar langs alle muren boekenkasten stonden.
‘Ik kan wel zien wat je hobby is,’ zei Teddy bewonderend en pakte een boek uit de kast dat ze al tijden wilde lezen.
‘Hé, wie is dat,’ merkte Afrieke lachend op. Ze wees naar de achtertuin waar een slanke man met een dikke bos wit haar op een stoel lag te slapen.
‘Wat!’ Gonnie sloeg haar handen voor haar gezicht terwijl ze naar de slapende gestalte van Adrian keek. Wat deed hij hier in haar achtertuin?
‘Dat is Adrian,’ stamelde ze verbluft, ‘je weet wel, mijn overzeese lover die mijn verjaardag vergeten was.’
‘Zo te zien heeft hij wel degelijk aan je gedacht,’ zei Maaike cynisch en keek in de koelkast of Gonnie witte wijn koud had staan.
Als aan de grond genageld stond Gonnie bij het raam en keek naar vriend. Als ze gewoon thuis was gebleven zou ze hem ook niet misgelopen zijn en waren alle gebeurtenissen van de afgelopen nacht nooit gebeurd.
Ze haalde diep adem. De uren die ze vastgeketend had gezeten aan de muur van het SM hol waren de meest angstige van haar leven geweest. Aan de andere kant had ze dan ook nooit de vijf vrouwen die nu bij haar waren leren kennen.
‘Ga hem wakker maken idioot,’ zei Lies lachend en duwde Gonnie in de richting van de tuindeur.
Het rinkelende mobieltje van Marisca liet iedereen schrikken en haar nog het meest.
‘Hallo,’ zei ze vragend.
‘Waar zit je?’ vroeg de stem van Jochem bezorgd, ‘ik zit al uren op je te wachten.’

Elk van de overige vrouwen had contact opgenomen met hun mannelijke wederhelft en iedereen was er tot haar stiekeme opluchting achtergekomen dat ze stuk voor stuk vreselijk waren gemist.
‘Dat zal hem leren om over te werken,’ zei Lies arrogant, maar haar rode wangen verrieden dat ze toch een beetje benauwd was geweest.
Afrieke knikte haar instemming. Piet was sinds tijden niet zo blij geweest om haar stem te horen.
‘Dus al jullie mannen komen hierheen,’ mengde Adrian zich in het gesprek van Gonnie’s nieuwe vriendinnen.
‘Ja,’ antwoordde Maaike glimlachend, zelfs Richard was direct enthousiast op haar voorstel om op verjaardagsvisite te komen ingegaan.
‘Dan ben ik de enige die zonder man is,’ merkte Teddy bedroefd op. Ze had met Jaap gesproken en hem in detail beschreven wat er allemaal was gebeurd.
Adrian draaide zich half verveeld naar de televisie om en zapte langs de kanalen.
‘Kijk,’ zei hij tegen Teddy, ‘is dit jouw vent?’
De vrouwen wendden zich naar de tv waar het tennis court van de Australian Open te zien was en het gezicht van Jaap die Sjeng Schalken interviewde.
‘Ja, dat is hem.’ Teddy was voor de televisie gaan zitten en staarde naar het gezicht van de man waar ze van hield.
‘Bedankt Sjeng, succes,’ zei Jaap en keek recht in de camera.
‘Ik weet dat het ongebruikelijk is en not done, maar ik wil mijn positie als verslaggever voor één keer misbruiken om een persoonlijke boodschap over te brengen.’ Hij zweeg even en friemelde een beetje nerveus aan de kraag van zijn poloshirt.
‘Teddy, mijn allerliefste. Ik hou van je en wil je nooit meer kwijt, maar je moet me één ding beloven. Ga nóóit meer zonder mij naar Maastricht.’

-.-

Terwijl de avond vorderde en de mannen elkaar leerden kennen met behulp van grote hoeveelheden bier en whisky, riep Gonnie haar vriendinnen bijeen in de keuken.
‘Lieve meisjes,’ zei ze een beetje streng en schoof haar brilletje omhoog over haar markante neus, ‘laat de afgelopen nacht een wijze les voor ons zijn. We hebben bewezen dat we stuk voor stuk ons vrouwtje kunnen staan, dat we geen man nodig hebben om te overleven. Daarom zeg ik jullie dit: mannen zijn heerlijk, zijn verrukkelijk en een vent die van je houdt en die jij vertrouwt is het mooiste wat er is. Maar,’ ze zweeg nadrukkelijk en keek iedereen één voor één aan, ‘laat ze nooit tussen jou en je vriendinnen komen. Mannen komen en mannen gaan, maar vriendinnen blijven altijd bestaan.’

Loes Neve

About loes neve