TV-Diarree

Heel even leek het erop dat ook op het kabinetje Balkenende II tijdig euthanasie zou worden gepleegd. Ik had reeds de vlag van zolder gehaald en gelukwensen voor Wouter Bos geschreven, maar het viel allemaal weer ’s in het water. De D66-leden hebben heel democratisch de wensen van hun leiders gerespecteerd, en dus kan dit kabinet nog een tijdje doorklieren, plannetjes bedenken en ons een poot uitdraaien.
Toch is er een klein voordeeltje aan het voortbestaan van dit kabinet, het is zeker niet veel soeps, zeker niet, maar één plannetje gaat nu wel door. Een halfslachtig plannetje, uiteraard, maar je moet toch wat: de Publieke Omroepen komen onder curatele te staan!

De omroepen moeten aan voorwaarden gaan voldoen. Voorwaarden waardoor de kijker geen ‘plat’ amusement maar nieuws, verantwoord drama en Kultur! voorgeschoteld krijgt. Staatssecretaris Van der Laan van Cultuur en Media gaat ons behoeden voor alle uitwassen van de kijkbuis. Drie hoeraatjes voor de staatssecretaris!
Het bij mij altijd (al is het maar wanneer ik er per ongeluk langs zap) maagzuuraanvallen opwekkende ‘Spoorloos’ zal binnenkort haar naam eindelijk waarmaken en Lingo zal na een veel te lang ziekbed van de beademing worden gekoppeld, en sterven.
Maar natuurlijk gaat dit allemaal niet lukken, welnee, wie denkt dat je de jongens en meisjes van Nederland 1, 2 en 3 zo ver kunt krijgen om al die rommel overboord te kwakken, om vervolgens goede televisie te gaan maken (lees ‘goed’, niet cultureel/leerzaam), die is naïef. Ik las dat de makers van Spoorloos zich nu al indekken door hun naar ranzige boter ruikende vehikel als een ‘journalistiek’ werkstuk aan te prijzen; en koorknaap Bertje van Leeuwen heeft zich direct maar een nieuw aureooltje laten aanmeten en wil wel ’s “een lange discussie voeren over wat nu precies amusement is’. Hij “vindt het behoorlijk hautain” om te zeggen dat zijn ‘Familiediner’ niet op de publieke netten thuis hoort. “’Het familiediner’ is niet als puur amusement bedoeld, maar meer als spiegel naar [sic] de mensen thuis”, aldus Bert.
lingoHautain?
Om een programma, waarin ruziënde mafketels met een hap voer naar de studio worden gelokt ‘Een spiegel naar de mensen thuis’ te noemen, dat noem ik pas hautain, mijnheer van Leeuwen.

Muffe appelflap
En zo zal het met al die TV-diarree wel gaan, de makers ervan gaan op hun achterste pootjes staan en proberen hun muf ruikende appelflap de glans van een versgebakken appelbeignet te geven: Lingo wordt opeens een programma waardoor Ome Koos en Tante Betje ook woorden met meer dan vier letters leren kennen; Get the picture zal haar bestaansrecht proberen te rechtvaardigen door te wijzen op het gunstige effect dat dit programma heeft op dementerende bejaarden. Programma’s als De Notenclub, waarin een roedel Bijna Bekende Nederlanders zich de longen uit het lijf krijst, onderwijl spastische bewegingen makend, zal de maaiende Culturele Zeis van de staatssecretaris kunnen ontwijken door te beweren dat zij ‘Muziek’ brengen, en dat is heel cultureel. En daar zit ‘m de fout van dit hele plan: het harkt misschien met veel geluk wel wat onkruid uit het televisiestraatje, maar het laat naar mijn bescheiden mening veel te veel rotzooi ongemoeid. Ene heer van Ooijen, maker van o.a. Get the picture en That’s the Question, noemde het plannetje ‘censuur’. Dat hij het zo noemt verbaast me niets, maar censuur is het niet: je kunt in dit land zo een gezellige commerciële zender opstarten, en daarop de hele dag je troep uitzenden. Je mag ook naar RTL4 of sbs6 wandelen om daar je bagger aan te prijzen, en niemand die je daarvoor op de pijnbank legt. Dus censuur, nee mijnheer van Ooijen. Hij mag nog in zijn handjes knijpen dat niet ik de staatssecretaris ben van Media & Cultuur.
Wat mij toch even doet opmerken, dat, mocht het kabinet over een tijdje toch nog vallen, ik mij bij deze alvast aanbied als staatssecretaris van Cultuur & Media, kun je lachen.
We nemen de televisiegids, slaan ‘m open bij, laten we zeggen: vrijdag 1 april.

We beginnen op Nederland 1, om 16.10 uur heeft de EO Dr. Quin, medicine woman ingepland. Daar zet ik als staatssecretaris direct een ferme streep doorheen: alles waarin Jane Seymour verschijnt zal worden geweerd van de Publieke Zenders. De mensheid heeft al genoeg te lijden.

Vervolgens zie ik op hetzelfde net de KRO met een of ander programma genaamd “De wandeling”. In mijn gids staat dat het gaat over iemand die een nier cadeau kreeg van een volslagen vreemde: prachtig gebaar, maar hopakee, de vuilnisbak in. Dat gekweel rond ziekbedden, als mensen daar zo’n behoefte aan hebben, dan gaan ze maar naar het ziekenhuis.

Om 18.00 uur “Rail Away”, treintjes kijken, niets voor mij, maar ik gun de minder bedeelden ook wat en strijk over mijn hart: dat mag blijven.

jantje smitDan komen we bij That’s the Question: drie keer raden wat mijn antwoord is!

Hierna “Man bijt hond”, “De Stadsdokter”, en “Netwerk”. De eerste en de laatste zijn twijfelgevallen, maar die Stadsdokter gaat sowieso het raam uit. De overige twee krijgen het voordeel van de twijfel, als ze maar wel op hun tellen passen.

Dan een blok gevriesdroogde en dubbelgeconcentreerde ellende, opgebouwd uit drie programma’s: “Praatjesmakers”, “De weddingplanner” en “Jeugdgevangenis”.

Het summum voor de latente pederast: “Praatjesmakers”, snoer ik direct de mond. Zoals mijn overgrootvader al zei: Kinderen moet je zien, niet horen. En Jochem van Gelder wil ik geen van beide.
“De weddingplanner”, van de EO, dus wat kun je verwachten? Zieke of zwakbegaafde mensen die willen trouwen, en de een of andere heilige griezel gaat ze daarbij helpen: exit!
“Jeugdgevangenis”? Reportage van de EO, het oude liedje: een aan lager wal geraakte puber die spijt heeft van die drie moorden, zoekt God, vindt God en de EO komt het filmen. Daag!

Dan op naar Nederland 2, daar zien we Lingoooo! Ik zal persoonlijk de beademing loskoppelen, beloofd.

Om 20.25 uur “Blik op de weg”, dat mag blijven, maar onder voorwaarden: die nare presentator wordt elke uitzending een keertje uit de rijdende camerawagen gedonderd, is gelijk een leuke kijkcijfergimmick.

that's the questionOm 21.00 uur brengt de Tros “Gewoon Jan Smit”. Een ‘real-life’ serie, waarover mijn gids meldt: “De verbouwing van de keuken van de familie Smit in Volendam vordert. De nieuwe kastjes zijn gearriveerd en worden er ingezet. De zussen van Jan’s moeder Gerda komen de keuken onder het genot van een kop koffie inspecteren”.
Even voor de duidelijkheid: dit staat er echt, ik verzin niets, erewoord. Maar ik moet eerlijk zijn: met stomheid geslagen zit ik nu aan mijn bureau, zoekend naar woorden, echt, ik weet niet meer wat ik moet zeggen, laat staan schrijven. Dit is een programma van een half uur, en het is pas het tweede deel van een serie van 10! Wat gaan ze in Godsnaam doen in deel 8? Gaan Gerda’s zussen dan op bezoek in het ziekenhuis om daar onder het genot van een kop koffie de balzakverkleining van Jan te inspecteren?
Door de afvoer ermee!

Na Jan’s keukenkastjes trakteert de Tros ons op Ivo Niehe. Aan deze prehistorische slijmjurk ga ik verder geen woorden vuil maken: stekker eruit en camera’s inleveren bij het NOB.

Het is maar een greep, Nederland 3 biedt op deze dag weinig te mokken, en de gids doorbladerend blijkt al snel dat deze zender over het algemeen redelijk uit de verf komt, niet zozeer omdat ze daar nu zo cultureel en hoogstaand bezig zijn, maar eerder doordat deze zender zich meer richt op eenmalige uitzendingen. Hier weinig series, spelletjes en verzuilde documentaires, maar meer redelijke films, talkshows waarbij de presentator zo af en toe nog ’s een echte vraag stelt, en reportages die langer duren dan een half uur en die misschien nog wel ’s zouden kunnen boeien.

Dus, mochten de D66-leden bij een volgende crisis wel wat ruggengraat tonen, en heeft men dan snel een enthousiaste staatssecretaris nodig: de formateur kan via de redactie contact met mij opnemen. Ik heb weinig eisen!
(Maar een auto met chauffeur is toch wel het minste)

Gerard Mutsaers

About gerard mutsaers