Velpon-blog: het nieuwe bloggen

Als het een beetje meezit, zullen over een jaartje of 200 de geschiedenisleraren het kroost van Nederland proberen duidelijk te maken wat er zoal eind 20e en begin 21e eeuw plaatsvond. Ze zullen misschien vanuit een ondergronds leslokaal hun overgrootouders stijf vloeken, omdat alle zuurstof tegen die tijd via elektrolyse uit zwaar vervuild zeewater moet worden onttrokken, of ze verzorgen de les in kunstmatige ijslokalen, daartoe gedwongen door de ondraaglijk hoge temperaturen die onze aardkloot teisteren, ondertussen nog steeds hun voorouders de hel in wensend. Maar ondanks alle toekomstige ellende zullen ze toch even het zweet van het voorhoofd wissen en wijzen op de grootste uitvinding sinds het wiel: het internet.

Hoe aan iemand die er nog nooit van gehoord heeft het internet uitleggen? Het is geen object, maar ook geen vaag idee. Het heeft geen vaste vorm, het is toch ook weer niet vormloos. Wat kun je ermee? De een weinig, een ander bijna alles. Wat levert het op? Stress, geld, ontspanning, ideeën, vrienden, vijanden? Voor mij levert het van alles op, maar vooral een kijk op de mij omringende wereld die mij soms doet vallen, vallen van mijn stoel dan, van het lachen. Sommige dingen op het internet verdienen wat extra aandacht: ter leering, maar vooral voor het vermaeck. Een van die dingen is het ‘bloggen’.

Copy-paste
Het ‘bloggen’ (of ‘webloggen’) is in, en volgens sommigen alweer uit. Maar ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat het verrekte ‘in’ is. Iedereen heeft er ondertussen wel ’s van gehoord, maar wat is bloggen eigenlijk. Ook WB heeft er een lemma in het Woordenboek van de 21e eeuw over opgenomen: een weblog is een ‘dagboek op internet’, dat wordt bijgehouden door een blogger, en dat is ‘iemand die zich stierlijk verveelt en besluit te gaan bloggen’. Korter en krachtiger kan het bijna niet, maar de tijd staat niet stil, want de blogger lijkt lui geworden. Schreef hij vroeger zijn blog vol, nu plakt hij vooral links, hyperlinks wel te verstaan. Geen dagboek meer, geen persoonlijke ontboezemingen, meningen en ideeën, maar een stapeltje geplakte linkjes.
Op zich is er niets mis met zo’n linkjes-plak-blog, maar geef het een andere naam. Ik dacht zelf aan ‘Velpon-blog’.

Het kan best grappig zijn, een klein baken in cyberspace. Een Velpon-blogger kan een persoonlijke wegwijzer zijn voor de internetter. Om de zoveel tijd plaatst hij een lijstje links naar sites die hij of zij – om wat voor duistere reden dan ook – onder de aandacht wil brengen. Wat wel van de Velpon-blogger gevraagd mag worden, is dat hij zijn keuze voor een bepaalde site motiveert, anders is er helemaal geen kunst aan. Na een paar keer klikken kom je er vanzelf achter of de Velpon-blogger bij jou past. Net zoals je er vanzelf achter komt of de smaak van een filmrecensent van de een of andere televisiegids aansluit op de jouwe. Geeft hij vier sterren voor een film die je na een kwartier walgend uitzapt, dan weet je waar je aan toe bent voor de volgende keer.

Misschien wel aardig om het allereerste officiële Velpon-blog te verzorgen. Heb ik in ieder geval de primeur.
Dit is een topper: echt genieten geblazen. Alleen al het muziekje waar je in het begin op getrakteerd wordt belooft veel lachen, gieren en brullen. Ben je net bekomen van dat deuntje, verschijnt onze enige eigenste Hilbrand breed lachend in beeld. God zij dank is het een flash-intro, dus je wordt automatisch doorgelinkt naar de hoofdpagina. Hoef je in ieder geval niet op je muis te klikken, iets wat na het aanschouwen van Hilbrand misschien niet meer zo lekker gaat.
Nu kun je natuurlijk gaan zitten klikken op allerlei linkjes naar Hilbrand’s ‘visie’, of naar Hilbrand’s ‘Boek’, maar een Velpon-blogger zorgt er voor dat je goed beslagen ten ijs komt, en geeft dus nu al wat toffe linkjes naar andere fijne dingen op de site van Hilbrand. Zo is een echte aanrader deze www.hilbrand-nawijn.nl/c_fotoboek1.asp, en ook deze mag je niet ongemoeid laten: www.hilbrand-nawijn.nl/c_fotoboek1a.asp. Het is het samenspel van fotografie en tekst die mij tot tranen heeft bewogen, onderschriften als: “Een tevreden personeelslid vertelt over haar werk”, en “Ook Bart Bakker bekijkt de sigarenkistjes” zullen waarschijnlijk nog over 200 jaar in de geschiedenisles gememoreerd worden. En dat alles dankzij dit eerste Velpon-blog!
Ook is het prettig te zien dat Hilbrand in ieder geval één fan heeft: Hilbrand.

Niet gewacht, op naar het volgende item!

www.verbaljam.com/index.php?itemid=2040
Werd het draaiorgel vroeger vooral toegepast als martelwerktuig in de steden, tegenwoordig heeft deze plaag zich ook verspreid naar de ommelanden: huilend kwam ik thuis, ontdaan door de aanblik en – vooral – het geluid van een heus draaiorgel dat zich als een jengelend gezwel bij mijn lokale Albert Heijn had genesteld. Op zoek naar medestanders ontdekte ik dit stukje van Arnoud de Jong op Verbaljam.com. “Een draaiorgel is een eigenaardig versierd stuk schutting met drie karrenwieltjes eronder”.

http://clik.to/juskommen
Rustgevend internet. Verder commentaar overbodig.

http://www.eo.nl/portals/programs/fotoboek.jsp?fotoboek=3260250&season=5387380
Heerlijk: Andries zwaait met een golfstok en Catherine zoekt zich een ongeluk.
andries knevel
www.reiki-praktijkie.com/hobbies.html
Laatst zat ik op een zondagochtend rustig een boekje te lezen, plaatje op, kop koffie bij de hand, je kent het wel. Opeens: pats! ‘kwiekkwiekkwiek’, toink! Was er een mus in volle vaart tegen het raam geknald. Dan schrik je even hoor, wat te doen! Hoe help je dit ontdane gevleugelde schepseltje?!

En als afsluitertje van dit eerste Velpon-blogje:

www.monkeon.co.uk/html/dion.html
Brrrrr.

Gerard Mutsaers

reikiP.S. Misschien dat Hilbrand stiekem zijn adresbalkje aanpast, maar dan is er uiteraard nog geen man overboord:

About gerard mutsaers