Lad lit (1) – Shakti

Shakti.

Zelden handen gevoeld die eleganter…
Zelden een mond geproefd die zoeter…
Zelden…

Tantra. Vama. Tantra.

Wat verwacht je dat ik voel? Als je mij vertelt dat jou Shiva niet 1 is? Dat jouw tempel meerdere goden kent?

Oproep aan schrijvers! Ook jij kunt hier staan! En beter dan die wijven. Stuur je liefdesverdriet of diep romantische ervaring naar de wb redactie. Gebruik daarvoor dit formulierIk ontsteek in woedend vuur en dans de vuurdans. Ik, Shiva, Vernietiger, Danser, Lucifer, de brenger van Vuur. Een allesverschroeiend Vuur met geen enkel ander doel dan jou te verzengen in de hitte van mijn woede.

Is dat jaloezie? Wanneer ik erop uit ben jou mijn nagels in mijn rug te laten slaan, je wangen zo rood als ze nog nooit geweest zijn, je ogen half gesloten, niets meer ziend dan sexsexsex? Hoe kan het woede zijn als ik niets anders wil dan jouw ego te verteren in het vuur van je heerlijkste orgasme ooit, een afschuwelijke holocaust van lust in en over je hele lichaam, een eeuwige loopgravenoorlog gebrandmerkt in je kut?

Wat jaloezie is, is elke steek onder water die ik je geef als je me trots kond doet van een nieuwe minnaar. Elke sneer, elke uithaal komt nadat je me weer een hoofdstuk uit het leven van Catherine M. vertelt.


 Ik vergeld pijn met pijn. Oog om oog, tand om tand. Lex talionis, jouw wel bekend.
Pijn dat ik niet voor je ben wie ik voor je wil zijn. Dat ik je niet de vrouw laat zijn die jij wilt zijn. Dat je met een ander doet wat ik wil dat jij met mij doet: je handen om zijn lul, zijn zaad in jouw mond, hij die je van achter neemt en aan je haar trekt…God. Ver. Domme. Die pijn.

Bezitsdrang is een lelijk iets. En ik heb geprobeerd mijn bezitsdrang tegen te houden. Ik heb geprobeerd te geloven dat als ik je je vrijheid gaf, je deze niet gebruiken zou. Ik heb geprobeerd te geloven dat ik echt zoveel voor je kon betekenen dat jij jouw lust naar ongebonden aardse vrijheid kon vervangen voor iets hogers. Iets wat ik je geven wilde.

Maar dat wilde je niet. En terwijl jij je vrijheid afdwong ontzegde je mij de mijne. Reageerde je afkeurend elke keer wanneer ik dronk of iets bewust doms deed. Op de meest valse manier mogelijk. Je deed alsof je mijn moeder was en zei dat je teleurgesteld was. Teleurstelling? You wanna talk about teleurstelling? Hoe teleurstellend is het om te moeten toezien hoe een ander er vandoor gaat met jouw lichaam en hart nog maar zo kort nadat ik jouw huid en ego gestreeld en gezoend had? Terwijl ik nog in het puin van mijn verlangen naar jou de weg zocht naar redding, welke redding dan ook – drank, drugs, dans – smeekte jij al om andermans zaad.

Ik vergeld pijn met pijn. Oog om oog, tand om tand. Als het jouw pijn doet mijn valse kant te zien, dan krijg je die te zien.

Ik dans de dans van leven. Passie. Ritme. Leven. Liefde. Maar telkens als ik jou Sirenenzang hoor raak ik mijn ritme kwijt en stort mijn wereld in.

En dan vergeld ik pijn met pijn. Oog om oog, tand om tand. Vergeef me dat ik jou niet vergeven kan.

Interne link
Zie ook:
Chicklit (1); Goed genoeg voor Ernie

About absint