Overpeinzingen op de redactie. Aflevering: participerende journalistiek

In het mediapark, te Hilversum
Verkade:
Zo! Dat zijn nog eens goede plaatsen.
Van Amerongen:
Zeg dat wel. Dat heeft Proper goed gefixed, zeg.
Verkade:
Je kunt veel van hem zeggen; zo zou je bijvoorbeeld kunnen…
Van Amerongen:
Jaja, die plaat kennen we al. Maar intussen zitten we hier maar mooi. Volgens mij zitten we zo dichtbij dat we de zweetvoeten van Harm kunnen ruiken!
Verkade:
En of dat-ie zijn spleetje beter moet poetsen.
Omroeper over omroepinstallatie:
Dames en heren, hier volgt enkele huishoudelijke mededelingen. Regel 1. Er mag niet gerookt. Regel 1a. Er mag niet gerookt op de toiletten. Regel 2. U zult worden verwijderd als u zich niet aan de regels houdt.
Verkade:
Oei!
Omroeper over omroepinstallatie:
Regel 2a! Er mag niet door de omroeper heen gesproken!
Verkade:
Oh pardon.
Omroeper over omroepinstallatie:
Is het nu stil?!
Verkade:

Omroeper over omroepinstallatie:
Dat is beter. Waar ik. Regel 3. Er mogen geen opmerkingen over de spleet van Harm gemaakt worden.
Van Amerongen:
Nou ja!
Omroeper over omroepinstallatie:
Regel 2a! Regel 2a. Er mag niet door de omroeper heen gesproken!
Van Amerongen:
Maar ik ben het niet eens met de regels!
Omroeper over omroepinstallatie:
Regel 2a sus I! Er mag ook niet door de omroeper heen gesproken als men het niet eens is met de regels.
Van Amerongen:
Wat zijn dit voor neo-fascistische regels? Ik ga direct Bits of Freedom over sms-en.
Omroeper over de omroepinstallatie:
Regel 4! Mobiele telefoons uit!
Overal grijpen tieners en bejaarden met rode wangetjes van opwinding naar hun mobiel
Van Amerongen:
Krijg nou tieten! Mijn telefoon valt uit.
Omroeper over de omroepinstallatie:
Goed. Waar was ik?
Verkade:
Bij de spleet van Harm!
Omroeper over de omroepinstallatie:
Oh ja!
Van Amerongen:
Nee, niet waar!
Omroeper over de omroepinstallatie:
Niet?
Van Amerongen:
Nee, we hadden een dispuut over de regels!
Omroeper over de omroepinstallatie:
Dispuut? Dispuut? Eh.. wacht eens even … even kijken hoor … eh …
Er klinkt driftig geblader over de installatie
AhAAAA! Ik het was even zoeken, maar hier heb ik ‘em: regel 75f lid 13 sus IV: het is in RTL Studios niet toegestaan woorden te gebruiken die het niveau van de demente mulo-moeder ontstijgen.
Van Amerongen:
Verkade, kraak die code die onze mobieltjes blokkeert: we gaan nu Karin Spaink bellen.
Verkade:
Huh? Oh, ehm, eens denken… wat zal ik hier eens voor strategie op loslaten? Dat is de truc met het kraken van codes. Je moet een strategie hebben.
Van Amerongen:
Ja?
Verkade:
Hier: gelukt.
Van Amerongen:
Hè?
Verkade:
Sandra.
Van Amerongen:
Sandra?
Verkade:
Sandra.
Van Amerongen:
Dat was de strategie?
Verkade:
Nee, de code.
Van Amerongen:
Maar hoe kwam je daar dan achter?
Verkade:
Zo heet de poes van mijn ouddtante. Ik gebruik dat zelf ook altijd als wachtwoord.
Van Amerongen:
En dat noem jij een strategie?
Verkade:
Ja, want dat tik altijd als eerste in. Dat maakt deel uit van mijn strategie.
Van Amerongen:
En wat is de volgende stap dan?
Verkade:
Als dat niet werkt, dan probeer ik de naam van mijn hond.
Van Amerongen:
Grr. Geef hier die telefoon.
Omroeper over de omroepinstallatie:
Regel 4! Mobiele telefoons uit! Regel 4! Mobiele telefoons uit! Regel 4! Mobiele telefoons uit!
Van Amerongen:
Karin? Melissa hier! Ik heb een zaak! … Wat? … Die herrie op de achtergrond? … Ik zit bij Idols! … Nee, in het publiek. Daar bel ik juist om. Je mag hier niet denken of zeggen wat je wilt! … Hoe bedoel: ‘dat weet je, dus dat kun je voorspellen’? … En de principiële zaak dan? De burgerrechten! Privacy!
zingt
Die Gedanken sind frei,
Wer kann sie erraten,
Sie fliehen vorbei,
Wie nächtliche Schatten.
Kein Mensch kann sie wissen,
Kein Jäger erschießen
Mit Pulver und Blei.
Die Gedanken sind frei!
Een bende gorilla’s in slecht zittende smokings baant zich een weg door de opgewonden tieners richting Verkade en Van Amerongen
Van Amerongen:
Auw! Blijf van me af! Lelijke aap!
Verkade:
Hellep! Ik word onzedelijk betast.

Intussen in Bagdad. Nou ja, niet echt ‘intussen’, maar dat heeft te maken met het tijdsverschil, dus het is maar hoe je het bekijkt.
Van Groningen:
Zo! Dat zijn nog eens goede plaatsen.
Proper:
Zeg dat wel. Zo hoort het ook.
Van Groningen:
Het enige waar ik me een beetje zorgen over maak, is dat onze tolk nog niet gearriveerd is.
Proper:
Och, die zal zo wel komen. Je kunt ook heel veel aflezen uit mensen hun lichaamstaal, hoor. Dus dat dat redden we wel.
Van Groningen:
Ah, daar zullen we Saddam al hebben!
Proper:
Mooi zo. Het is goed als er een beetje op tijd begonnen wordt, dan kunnen we straks nog even naar het strand in Koeweit helikopteren.
Van Groningen:
Wat zeggen ze nu?
Proper:
Ehm, eens even kijken hoor. …. Volgens mij wil Saddam dat die kerel daar iets gaat zeggen.
Van Groningen:
Dat is zijn halfbroer, toch?
Proper:
Geen flauw idee.
Van Groningen:
En nu? Wat zeggen ze nu?
Proper:
Die andere knakker vindt het niet goed. Denk ik.
Van Groningen:
De rechter?
Proper:
Ja. En nu zegt Saddam… eh…
Saddam loopt de rechtszaal uit
Proper:
…dat-ie er zo geen zin meer in heeft en terug gaat naar zijn cel.
Van Groningen:
Oh. Nou, op naar het strand dan maar?
Proper:
Op naar het strand!

Intussen in Patowice (Polen)
Van der Sluis:
Zo! Dat zijn nog eens goede plaatsen.
Vrijlandt:
Zeg dat wel. Dat heeft Van Groningen goed gefixed, zeg.
Van der Sluis:
Oh. Wel jammer dat er wat duivenpoep op mijn stoel ligt.
Vrijlandt:
Dat krijg je op een bijeenkomst van duivenmelkers.
Van der Sluis:
Kan zijn, maar ik ga natuurlijk niet in de duivenpoep zitten.
Vrijlandt:
Heb je ook weer een punt mee. Mooi gebouw is dit, trouwens.
Van der Sluis:
Ben je hier al eens eerder geweest?
Vrijlandt:
Niet dat ik weet, maar misschien was ik toen dronken van de Poolse wodka. Aha! Hier zie ik een bezem. Daar kunnen we mooi onze stoelen mee schoonbezemen. Oh, hij zit klem.
sjort aan bezem
Goh, die zit stevig klem.
Van der Sluis:
Misschien kun je hem beter laten zitten.
Vrijlandt:
Mooi niet.
Van der Sluis:
Het lijkt wel alsof hij die spant waar het dak op rust ondersteunt…
Vrijlandt:
Hahaha! Dat kan natuurlijk niet. Wist jij dat ik ooit nog eens een blauwe maandag voor architect heb gestudeerd?
Van der Sluis:
Nee, dat wist ik niet. … Weet je het zeker?
Vrijlandt:
Ja.
Geeft ruk
Bezem:
Krak!
Van der Sluis:
Oh, stuk.
Dak:
Kraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaak!

About de redactie