Overpeinzingen op de redactie. Aflevering: Experiment

Proper:
[bladert geconcentreerd in een boek]
Even zien, één tienduizendste theelepeltje Bismut-209. Ehm, waar is mijn maatbeker…
[Van Groningen komt binnen]
Van Groningen:

Ha Proper!
[Heft arm op om Proper joviaal op de schouder te slaan]
Proper:

[duikt weg]
Pas óp, man!
Van Groningen:
Waarvoor?
Proper:
Je verneukt mijn science-project.
[wijst driftig op de maatbeker]
Van Groningen:
Je maakt een omelet? Dat moet je heel anders aanpakken, laat mij maar even…
Proper:
Uit de weg, in naam van de wetenschap!
Van Groningen:
Jezus, doe eens rustig man.
Proper:
Je leidt mij af. En ik was niet van plan dit experiment te eindigen met Even Apeldoorn Bellen.
Van Groningen:
Wat is dit dan?
[steekt neus in maatbeker]
Proper:
Pas op!
Van Groningen:
Ik zie of ruik anders niks. Wat raar is, want ik heb de natte neus van een Golden Retriever en ik ben best hongerig.
Proper:
Eén tienduizendste theelepeltje Bismut-209 ruik je niet. Maar je gaat er wel dood aan.
Van Groningen:
Dat zeg je mij nu! Lúlhannes!!
[voelt aan neus]
Mijn neus, mijn arme mooie neus…zit-ie er nog aan?!
Proper:
Er hangt een druppel aan.
[Van Amerongens tikkende aligatorhakjes klinken vanuit het trappenhuis]
Van Groningen:

Oh mijn god, ik ga dood!
Van Amerongen:
Dood? Wie? Jij, van Groningen? Je ligt er wel eenn beetje sneu bij daar op de grond, moet ik zeggen.
Van Groningen:
[stamelt]
Proper heeft mij vergiftigd… met Bismut-209… dat was het dan mensen… liever geen bloemen…
Van Amerongen:
Ehm, hoewel Bismut tot de zware metalen behoort, is het onschadelijk voor levende organismen.
Proper & Van Groningen:
Huh?!
Van Amerongen:
Nooit zo’n fan van de zuurkast geweest op de middelbare school zeker? Onbewerkte Bismut is ongevaarlijk. Heus.
Van Groningen:
Hoera!
Proper:
Shit!
Of ik bedoel: ik wil gevaarlijke Bismut-209, meer in concreto: Polonium-210
Van Groningen:
Ben je helemaal gek geworden? Ik had evengoed al dood kunnen zijn.
Van Amerongen:
Even beschieten met neutronen, die Bismut-209…
Proper:
Oh, is dat alles, ik dacht al…vergeet ik nu nog een stap…
Van Amerongen:
…maar dat kan alleen in een nucleaire reactor. Dus…
Proper:
Dus ik mis nóg iets. Hmpf.
[wend zich tot www.marktplaats.ru op zoek naar een tweedehands reactor voor een vriendenprijsje]
Van Amerongen:
Is het CDA trouwens niet weer reuze voor kernenergie? Nu het er naar uitziet dat ze nog een tijdje blijft regeren, kan je binnenkort met je chemiedoos in een Nederlandse reactor terecht.
Proper:
Dat duurt mij allemaal veel te lang.
Van Amerongen:
Hoezo? Wat moet je eigenlijk met dat spul?
Van Groningen:
Ja, hoezó mij een beetje in gevaar brengen Proper?!
[voelt nog aan neus]
Proper:

Zoals jullie weten heb ik een neus [sic] voor smeuïge journalistiek, showbizz én enterprise…
Van Amerongen:
Wordt dit een hele lange inleiding?
Proper:
Nee. Sterker nog, ik ben al bij de conclusie: met Polonium-210 combineer ik deze competenties van mij. Ik kan met mijn laboratoriumresultaten voor veel geld de Aleksander Litvinenko-story komen bevestigen of ontkrachten in RTL-Boulevard. En mocht mijn Polonium-210 goedje opvallend goed werken dan weet ik zeker dat ik via internet ook nog aardig wat kan vangen.
Van Groningen:
Ik ga de bestellingen die je krijgt niet voor je inpakken. Het is maar even dat je het weet.
Van Amerongen:
Ik mis nog een detail in je plan, Proper.
Proper:
Dat is?
Van Amerongen:
Hoe ga je het testen?
Proper:
Ehm…
[drukt wat toetsen op zijn mobieltje]
…ik heb op de mobile-ebay een bod uitgebracht op een partij cavia’s die op Schiphol de toegang tot Nederland ontzegd is. Maar mijn bod is overboden zie ik net, fuck
Van Groningen:
Kan je ook zien door wat of wie?
Proper:
[drukt nog wat toetsen in]
Eh….THIEME-M…
Van Amerongen:
Haha!
Van Groningen:
Joe bent overboden door dat mokkel van Partij voor de Dieren!
Proper:
Grmph. Dan neem ik dat nest jonge poesjes wel – die zijn gratis.
Van Amerongen:
Nee!
Proper:
Jawel. Anders gaan ze toch in een zak met een steen een sloot in.
Van Amerongen:
Nee!
Proper:
Staat er bij in de advertentie, anders.
Van Amerongen:
Oh, wat vals.
Van Groningen:
Niets geen nest jonge poesjes. Straks mislukt dat experiment en dan?
Proper:
Mislukken? Mislukken?! Sinds wanneer…
[googlet ondertussen driftig]
Van Amerongen:
Ongeveer 1 op de 2 overpeinzingen. Laten we ze dus inderdaad maar ophalen die poesjes.
Van Groningen:
Nee, ik ben allergisch. Ik ga hier niet zitten niezen temidden van een groep gemuteerde, mismaakte katachtigen. Mijn neus heeft al genoeg voor zijn kiezen gehad
[voelt opnieuw]
Proper:
[springt op]
Juist!
Van Amerongen:
Hm?
Proper:
Kernwasser Wunderland! Ofwel de oude Kalkar-reactor net over de grens. Met wat geld in de juiste handen is een neutronenbombardement daar zo geregeld.
Van Groningen:
En de proefpoezen?
[aanzwellend gestommel op de redactietrap]
Proper:

Daar zie ik van af bij nader inzien, Aleksander Litvinenko was immers ook geen katachtige
Van Groningen:
Nee, die hebben meer levens…
[hinnikt om zichzelf]
Van Amerongen:
Maar Proper, dat impliceert dat…
[deur zwaait open]
Verkade:
Ha luitjes! Hoe staan we er voor en wat heb ik gemist dat ik weten moet?
Proper:
Je mag meteen mee. Op experi…ehm, op reportage. Naar Duitsland. Ik leg het je onderweg wel uit, het is een heel bijzonder klusje
[duwt Verkade richting trap]

About de redactie