Overpeinzingen op de redactie. Aflevering: Vieze praatjes

Van der Sluis:
Kom maar op met dat ultradikke herfstnummer. Die zomer die is toch al door, mijn liefde is in den vreemde…
Van Groningen:
Wil je me de details over jullie partnerruil avonturen besparen, alsjeblieft. Ik moet nog eten.
Tijink:
Ik ken nog een bijzonder fijn recept voor oesters. Met room en truffel onder andere. Erg lekker.
Van der Sluis:
Mijn vriendje fietst door de Alpen, bedoel ik te zeggen.
Van Groningen:
Tirol?
Van der Sluis:
Nee, Franse Alpen.
Tijink:
Ik ken ook nog een precieus gerecht voor kaasfondue. Onder andere met brie.
Van Groningen:
Ik heb wel eens gedroomd dat ik met Georgina Verbaan naakt in een bad van kaasfondue zat.
Tijink:
Voor of na heur Harries?
Van der Sluis:
Ook dit heeft er niets mee te maken. Ik wilde maar zeggen dat we wat mij betreft een lekker dik nummer kunnen maken omdat ik toch niets beters te doen heb.
Van Groningen:
Na, natuurlijk na.
Tijink:
Mmmm. Ieder zijn meug. Ik houd alleen van echt.
Van Groningen:
Maar die Harries, die waren echt!
Tijink:
Jaaaa. En Balkenende weet echt wat er leeft in het land.
Van der Sluis:
Kom ik nog in het plaatje voor? Of ben ik jullie aandacht nu echt totaal kwijt?
Van Groningen:
Zou het niets voor jou zijn zo’n borstcorrectie?
Van der Sluis:
[hijst haar bh’tje op]
Er valt helemaal niets te corrigeren aan mijn borstjes.
Tijink:
Bovendien tors je al genoeg mee in de bilpartij, Met ook nog grote borsten, zou je nog in elkander kunnen zakken.
Van der Sluis:
Nu moet je gaan uitkijken, kereltje, anders ben je zo stagaire af.
Tijink:
Volgens mij ik al stagaire af. Sinds alweer enige tijd draai ik volwaardig mee als redactielid.
Van der Sluis:
Oh ja, draai jij mee? Ook dat kan eenvoudig teruggedraaid.
Van Amerongen:
Even centraal. Is er een nog een herkenbare regel waaraan ik mail van het redactieformulier kan herkennen?
Van der Sluis:
Dat het spam is?
Van Groningen:
Dat erin gevraagd wordt hoeveel we per woord betalen?
Tijink:
Dat het een rekening is?
Van Amerongen:
Nee, ik bedoel, qua subject regel. Vroeger stond er altijd WB FORMUIER. Maar sinds we naar de nieuwe server zijn verhuisd niet meer.
Tijink:
So what?
Van Amerongen:
Dat is niet handig.
Van Groningen:
Waarom moet het dan perse WB Formulier zijn?
Van Amerongen:
WB FORMULIER.
Van Groningen:
WB FORMULIER dan.
Van Amerongen:
Dat hoeft niet perse.
Tijink:
Toch niet?
Van Amerongen:
Nee, het kan alles zijn zolang mijn regelscriptje het maar kan herkennen, dat is het belangrijkste. Dat het “bericht van WB” of zo heet. Of “WB form”. Of wat dan ook.
Van Groningen:
Als ik me goed herinner uit de instructie van Proper kun je in het form een onderwerpregel aangeven.
Van Amerongen:
Ik dacht dat dat altijd werd meegegeven, vroeger. “WB formulier”.
Tijink:
Vroeger, vroeger. We leven nu in het nu.
Van Amerongen:
Ik was eraan gehecht!
Tijink:
Soms moet je onthechten.
Van der Sluis:
[heeft de instructie erbij gepakt]
Mail van het redactie formulier heeft vanaf nu de subject regel Algemene WB Mail
Als niet bevalt: zelf aanpassen in: /base/mail.html
Van Amerongen:
Algemene WB mail: PRIMA!
Van der Sluis:
Hoe zou het eigenlijk met mijn email gaan?
Van Groningen:
Dit wordt niet de beste overpeinzing ooit, ben ik bang.
Van Amerongen:
Dat geeft niet. Ik heb ondertussen het Archief script weer verneukt.
Van der Sluis:
Weer? Pfff. Wat is het probleem dit keer?
Van Amerongen:
En het doet het alweer.
Van der Sluis:
Fijn. Dan nu mijn email.
Van Amerongen:
Email, ik weet hoe dat moet. Wat is je inlog?
Van der Sluis:
Geen flauw benul.
Van Amerongen:
Met of zonder hoofdletters en/of spaties?
Van der Sluis:
Nee, ik heb geen flauw benul wat een inlog is, laat staan mijn inlog.
Van Amerongen:
En wat was je emailadres dan?
Van der Sluis:
Ehm… iets met writersblock.nl geloof ik.
Van Amerongen:
Je hebt echt geen idee, hè?
Van der Sluis:
Eigenlijk niet, nee.
Van Groningen:
Hoe communiceer jij dan?
Van der Sluis:
Ik kan goed bellen.
Tijink:
En sms’en kun je dat?
Van der Sluis:
Ik zei al dat je moest dimmen, met je smerige praatjes, jij.
Tijink:
Sms’en is niet vies.
Van der Sluis:
Ja ja, in de liefde is niets vies. Die fiets kennen we. Nou, ik heb ooit eens een vriendje gehad dat van rimmen hield. Ik kan je verzekeren dat dat HEEL ERG VIES was.
Van Groningen:
Misschien was het dan geen echte liefde?
Van Amerongen:
Kunnen we misschien even ter zake komen. Voordat de zaken echt uit de hand gaan lopen?
Van Groningen:
Laat maar lopen, zeg ik altijd.
Van Amerongen:
Das best maar dan zet ik wel de overpeinzing uit en de webcam aan zodat we er nog aan kunnen verdienen.

About de redactie