Terecht Onopgemerkt Gebleven

Een partij vuilnis op de stoep blijft doorgaans terechtonopgemerkt. Misschien niet wanneer er door bewoners grote schoonmaak is gepleegd en je je door een Komo-hindernisbaan moet worstelen. Of als eenzomerzon de gezellige gft-resten tot penetrante gassen omvormt die vrolijk doorde kieren van je vroeg twintigste eeuwse huis heen sijpelen. Bij voorkeurtijdens een week durende ambtenarenstaking. Dan merk je vuil op. Onterecht.
Een enkele keer merk je vuil terecht op.Uiteraard, het kekke70’s bankje dat precies in je loungehoekje past of de partij gave houtenplanken waarmee je een fijn keukenkastje in elkaar flanst zonder naar de Hubote hoeven. Dan ben je blij met de resten van een ander. Zo maar uit hetschijnbare niets wordt er iets in je schoot geworpen. Maar `t kan nog mooier.Wat mij betreft dan. Ik vind graag persoonlijk gekleurd afval. Brieven,agenda’s of nog mooier: dagboeken. Het zal mn voyeuristische kant wel zijn.Twee weken geleden op een deprimerend koude zondag op weg richting de avondwinkel,trof mijn oog een grote kartonnen doos. Onterecht opgemerkt meende ik maaraangezien ik te voet was kon ik nog een blik in de doos werpen. En dat was maargoed ook. Dertig keurig op elkaar gestapelde plastic doosjes – interessant!Het waren dia’s. Niet een paar maar dertig keer vijftig. Een compleet archiefkortom, inclusief projector waarvan alleen de lamp klassiek defect was. Mijnhonger was ik vergeten en wist niet hoe snel ik deze loodzware doos detweehonderd meter naar mijn huis moest zien te krijgen. De dag erop met nieuwelamp in de projector, en de onwaarschijnlijke smerige lucht van verbrandendstof in de projector trotserend, deed ik om twaalf uur `s middags de gordijnendicht die die dag niet meer zijn opengegaan. Het bleken prachtdia’s. Met dozenwaarop met de hand geschreven nieuwsgierigheid opwekkende titels stonden als BruiloftGreetje + S., Interieur carnaval `76, Joego, Alassio en Harry-Judith. Eenduidelijk geval van privé-archief kortom. De reconstructie van een onbekendemaker zijn of haar leven aan de hand van fragmentarische informatie is zeeraantrekkelijk. Wat de dia’s voor mij des te meer tot een feest maakt is dat de makertweehonderd meter verderop woonde. De dia’s tonen regelmatig mijn straat enbuurt en zo bezit ik plots een soort van gemeentelijk beeldarchiefje van mijnwoonomgeving.
Ik zal verder over de achtergrond van de maker niksverklappen. Te meer omdat ik dat niet kan, aangezien alles vanuit mijnperspectief is ingevuld. En ieder dat naar hartelust vanuit zn of haar eigenperspectief moet doen.
Kijkt u zelf maar mee naar een selectie van deze terecht opgemerkte,afgedankte dia’s.


Bruiloft Greetje + S, dia 15



Camping Sabrina, Valkenburg, dia 2


Bruiloft Greetje + S, dia 31


Diversen, dia 2


Verjaardag `71, dia 11

Rogier Verkade

About rogier verkade